Differentiatie – Whole task first in het kader van Talentontwikkeling

De tweede volle dag in Praag was een mooie dag. Niet alleen het weer was prima, maar zeer zeker ook de opbrengst. En niet te vergeten de lol, humor en mooie dynamiek in onze werkgroep. Heerlijk samen gewerkt met collega Ilja van het Stedelijk Gymnasium.

De dag hiervoor had ik de na de middag bijeenkomst een motivatie dipje. Het heeft even geduurd voor ik er achter kwam waar dat door komt en wat ik er aan kan doen. Dat moment kwam gelukkig ook al snel vanochtend.

Het idee dat in deze workshop centraal staat bestaat uit twee principes namelijk

  • Whole task first
  • Adaptive support

Mijn idee en verwachting daarbij was dat je een excellente leerling laat beginnen met de eindtoets. Afhankelijk van de score daarop kun je onderdelen uit de opdrachten weglaten of juist nog wel laten maken/bestuderen. Daarmee voorkom je dat je (de vaak ongemotiveerde leerling) allerlei taken geeft die de leerling al beheerst en zorg je dat wat ontbreekt nog wel aangepakt wordt. Je wint dan tijd voor deze leerling in het programma waarna je kunt kijken of en hoe je wilt verdiepen, verbreden, versnellen etc.

De gegeven voorbeelden en het gesprek daarop volgend gingen echter over het geven van een ingewikkelde uitdagende opdracht die alleen beantwoord kan worden als de leerling zelf op zoek gaat naar de afhankelijkheden, benodigde theorie, oplossingsstrategiën, nieuwe kennis gaat vergaren etc. De mate van ondersteuning daarbij (adaptive support) bepaal je ook vooral als docent . Ofwel wat bleek: de leerling besteedt dezelfde tijd aan het onderwerp als de reguliere leerling maar leert op een andere manier, met meer autonomie en omdat het grotendeels zelf is uitgezocht ook kennis vergaart die meer blijvend is. Niks verdiepen, versnellen of verbreden.

Hé. Maar dat wil ik juist wel. Dus wat moet ik nou met deze aanpak. En waarom heeft mijn andere collega het steeds over het  het uitdagen van de leerling, die alleen zich alleen maar verveelt? Die dus ook niet wil verdiepen of iets dergelijks maar eenvoudig weg die leerling aan het werk wil hebben.

En vanochtend daagde het ineens. Ik maakte deze schets, waarbij je horizontaal van zwak naar excellente leerlingen gaat en verticaal het % van de leerlingen in de klas dat daarbij hoort.

IMG_20151021_102838

De grafiek geeft eigenlijk aan hoe de verdeling van je leerlingen gemiddeld is in een klas. Een kleine echt zwakke groep, een vrij grote groep in het midden en aan de echt slimme kant weer een klein %.

Aha moment  1 was: we zitten hier voor talentontwikkeling, we hebben het over hoogbegaafde leerlingen. Zeker collega’s van de gymnasia hebben  leerlingen in de klas die echt hoogbegaafd, of cognitief ‘ gifted’ zijn.

Mijn referentiekader is nu een 1 vwo/gymnasium combinatie brugklas en verder alleen mavo klassen. Wat een cognitief talentvolle leerling nodig heeft is een ? moment. Hij of zij kan altijd alles gelijk of toch heel snel. Deze leerling moet een probleem voorgeschoteld krijgen waarbij hij of zij beseft: ik dacht dat ik slim was, maar hier moet ik toch even voor gaan zitten. Want ik zie het niet gelijk. Ik ben dus toch niet zo slim.

Als dat je vertrekpunt is, ja dan wil je niet versnellen, verdiepen of verbreden als uiteindelijk doel hebben. Je wilt dat een leerling uitgedaagd wordt om aan het werk te gaan voor je vak. Waarschijnlijk leert de leerling inhoudelijk misschien nog niet eens zo heel veel, maar zijn meta cognitieve skills worden wel op de proef gesteld. En daarmee pak je deze leerling. Want een getalenteerde leerling met een hoog IQ, maar lage capaciteiten op meta cognitief vlak is een risicoleerling qua onderpresteerder of misschien wel als dropout.

Aha moment 2  was dat qua het bedenken van een hele taak ik steeds vanuit het midden begon te denken: hoe kan ik de bovengemiddelde leerling zo goed mogelijk bedienen. Die 4 mavo leerling moet ik echt geen taak geven die te ver buiten zijn zone ligt. Dat het hier in deze workshop niet om een 4 mavo leerling ging, daar was ik al achter. Maar ik kan best een  whole task bedenken die buiten die zone ligt, alleen ik moet mijn adaptive support anders inrichten, zodanig dat het wel binnen het bereik van die 4 mavo leerling komt. Dus maak wel die uitdagende prikkelende eindtaak, maar kijk vervolgens naar je doelgroep en richt je adaptive support (wat de term al aan geeft) daar op aan.

Met deze twee momenten kwam ik tot rust en werd de energiebron weer aangeboord om met deze aanpak verder te gaan en kansen te zien.

Met Ilja ben ik vervolgens langs allerlei onderwerpen uit onze methodes gelopen om bij ieder onderwerp een whole task te bedenken. Een taak waar zo veel mogelijk vaardigheden in zitten die je wilt aanboren, die prikkelend en uitdagend zijn om aan te pakken en die leerlingen niet allen helpt om meer (be)grip op je vak en vakinhoud te krijgen, maar waarbij de leerling ook zijn meta cognitieve vaardigheden kan ontwikkelen.

In een volgende post of posts zal ik ook voorbeelden opnemen en verdere bouwstenen laten passeren om zo’n hele taak eerst aanpak vorm te geven.

Het is dus niet alleen maar eerst de eindtoets maken en dan aanvullen wat nodig is, maar het is een hele andere manier van leren. Waar veel meer inzit dan alleen de focus op werkverlichting en tijdcreatie voor andere zaken!

 

Bewaren

Advertenties

Een gedachte over “Differentiatie – Whole task first in het kader van Talentontwikkeling

  1. Vandaag met Ria gehad over de blog en ze was het met één punt niet eens. En daar heeft ze gelijk ik, merk ik na ons gesprek daarover. De grafiek die hier staat kun je namelijk op ieder niveau maken. Zowel bij een mavo klas, als bij de gymnasium klas. Niet voor niets zitten onze talentstroom groepen op school (Visser ’t Hooft Lyceum – Leiderdorp) leerlingen uit alle niveaus. Waar de insteek van het programma de Leidse Aanpak wellicht nu is ingeschoten is op de cognitief getalenteerde leerling (wat we voorheen hoogbegaafd noemen) is het ook interessant om te onderzoeken of diezelfde aanpak ook geldt voor de bovenmatig getalenteerde leerling op een vak op een ander lesniveau. Wij denken namelijk van wel. Onze ervaringen zullen we delen. Dank je wel Ria voor de kritische noot, zo komen we verder!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s