Wat een gave overuren heb ik gemaakt deze week

Als ik dan toch overuren moet maken (volgens de diverse media de afgelopen weken blijk ik dat te -moeten- doen), dan doe ik dat het liefst op een manier die ik leuk vind en die me energie geeft. Het liefst ook met mensen die ik een warm hart toedraag en die ook graag hun overuren besteden aan iets waarvan je bij thuiskomst  nog nagloeit en nabloeit.

En laat me dat nou gelukt zijn. Ik was even bang dat ik mijn zes uur niet zou halen, maar  inclusief de drie uur reistijd, waarvan op de terugweg nog anderhalf uur napraten) is me dat toch gelukt. Deze blog schrijf ik dan ook in mijn eigen vrije tijd. Met een leuk muziekje op de achtergrond, kopje koffie erbij en het vooruitzicht van een (verlate) lunch.

Nou ben je waarschijnlijk benieuwd hoe me dat gelukt is?

Tenzij je er zelf bij was. Dan heb je waarschijnlijk een zelfde soort ervaring, als ik twitter moet geloven:

kd1 kd2 kd3 kd4 kd5Ondanks alles wat de afgelopen weken op een wat negatieve manier in de media uitgelicht werd (waar absoluut waarheden inzitten, maar ook persoonlijke ongerieven – zonder daarin iemand tekort te willen doen), blijf ik van mening dat werken in het onderwijs een prachtige kans biedt om bij te dragen aan de ontwikkelingen van kinderen en jong volwassenen. Het is een baan, een bezieling, waarbij je ook jezelf constant blijft ontwikkelen en leren. Je hebt het voorrecht om kinderen te leren en begeleiden bij nadenken, problemen oplossen, zichzelf zien te vinden: zowel persoonlijk, interpersoonlijk als vaktechnisch.

Het is een baan die vaak niet klaar is in je hoofd als je het schoolgebouw verlaat. Daar zijn we in onderwijsland niet de enigen in. Maar het is van groot belang dat je voor jezelf de juiste balans vindt en houdt.

Balans tussen privé en werk, spanning en ontspanning. Balans in tijd, balans in geluk. Soms ook nee kunnen en durven zeggen.  Het is niet voor niks dat ze in het vliegtuig aangeven dat je in geval van nood, eerst je eigen zuurstof masker moet opzetten voor die van je kind. Als jij niet voor jezelf zorgt, kun je er ook niet zijn voor een ander.

Voorlopig bruis en bubbel ik nog na van gisteren. Een geweldige bijeenkomst van theCrowd vanuit het boek  Kleppen Dicht!kdMet ongeveer 25 deelnemers hebben we ervaringen uitgewisseld over de inzet van ICT in je lessen. En niet zo zeer tooltjes uitwisselen, maar zeer zeker ook het gesprek erbij met elkaar over hoe je ze inzet, waarom, wanneer en ook wanneer niet. Dit is zo verrijkend en fijn om samen te doen.

Binnenkort komt er weer zo’n bubel moment : Edcamp Texel!!! Zaterdag 12 maart. Zie ik je daar??

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s