Growth mindset voor wiskunde – overpeinzingen

Met veel belangstelling en enthousiasme ben ik het boek Mathematical Mindsets aan het lezen van Jo Boaler.

Ze beschrijft vanuit de gedachte die Carol Dweck al jaren verkondigt de enorme potentie om wiskunde te leren voor iedereen. Het probleem zit ‘m in de fixed mindset van het geen wiskunde kunnen wat de ontwikkeling van wiskundig denken en leren op alle fronten blokkeert.

Bij het lezen probeer ik steeds de vertaling te maken naar mijn eigen les praktijk, ik zie leerlingen voor me die ik herken aan de hand van haar beschrijvingen en ik zie steeds de boeken van de door ons gebruikte wiskunde methode. Dat is in ons geval Moderne Wiskunde (verder MW) editie 10.

Elk jaar komt er op sectie vergaderingen ook de tevredenheid en ontevredenheid over de methode wel een keer langs. Getal & Ruimte  (verder GR) heeft  tenminste veel oefen materiaal, bij MW probeert de leerling wel te laten ontdekken, maar leerlingen lezen niet goed en daarna kunnen ze niet goed genoeg oefenen omdat de opgaven bij MW veel variëren in steeds net anders gesteld.

Nu ik aan het lezen ben in dit boek, ben ik blij met MW. Onderwerpen steeds op een andere manier benaderen ontwikkelt veel meer conceptuele kennis, vaardigheden en toepasbaarheid dan hetzelfde 20 keer herhalen. Ook het ontdekken van waarom de dingen zijn zoals ze zijn voegt denk ik veel toe. Als leerlingen echter niet goed lezen, moeten we er voor zorgen dat ze dat wel gaan doen. Of anders organiseren: laat ze met iets praktisch bezig zijn en laat ze vooral in samenwerking daar naar op zoek gaan.

Echter ik zie ook leerlingen worstelen met de procedurele kant van de vaardigheden. Een piloot moet vlieguren maken, echt autorijden leer je pas als je je rijbewijs hebt en veel kilometers gaat maken. Ofwel het zogenaamde inslijten: hoe belangrijk is dat en wanneer en hoe laat je daar leerlingen aan werken.

Je zou zeggen: thuis. Maar ook daarvan geeft Jo aan dat huiswerk maken, volgens onderzoek, nauwelijks bijdraagt aan toenemende vaardigheden of kennis. Sterker nog: onderzoeksgroepen die veel huiswerk maakten scoorden uiteindelijk lager op gelijke testen. Daarnaast is rijtjes maken niet inspirerend, eerder geestdodend. En toch is mijn ervaring dat hetzelfde een aantal keer herhalen zorgt voor betere notatievaardigheden en meer structuur in aanpak bij problemen.  Als het goed uitwerken van een berekening als het ware van zelf gaat, kan de aandacht weer gevestigd worden op de toepassing, de context, een nieuwe probleemstelling.

Met de drie lesuren die ik heb met ze (a 45 min per les) zou ik zo snel niet zien waar ik de tijd moet creëren om ze ook hier voldoende aan te kunnen laten werken. In ieder geval niet als ik me laat blijven leiden door de methode, het jaarplan en dan ook zorgen voor de aansluiting volgend jaar (als ik ze naar alle waarschijnlijkheid niet meer als klas heb).

Uitdaging komende tijd om de volgende zaken te gaan integreren:

  • Los komen van methodeslaaf houding
  • Differentiëren in instructie en hele aanpak eerst
  • Meer met feedback doen
  • Meer samenwerking
  • Meer vanuit probleemstelling, uitdagende prikkelende vragen
  • Meer EDI in de les zelf
  • En de growth mindset daar dwars door heen als attitude

En oh ja: geen cijfers geven.

Ik ga ervoor!

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s