Mixed Attainment Maths Conference

Bij de voorbereiding van de studiereis naar London, waar schoolbezoeken, BETT en workshops in relatie tot gepersonaliseerd leren en ICT gepland staan, kwam ik via twitter op de Mixed Attainment Conference. Op de geplande vrije zaterdagochtend, voorafgaand aan de terugreis heb ik het ochtendprogramma hiervan bijgewoond.

Op hun site staat het doel van de conferentie als volgt beschreven:

To help form a community of teachers who share a common belief in social justice and the value of not separating children into groups according to some notion of their (fixed) ‘ability.’

De workshops die gegeven worden, zijn niet commercieel van aard. Sterker nog: het zijn collega wiskunde docenten die hun best practice komen delen. Het zijn ook workshops waarin iedereen aan het werk wordt gezet: geen lezingen, maar na een korte introductie worden we zelf als student ondergedompeld in de praktijk. Om vervolgens er weer met elkaar boven te gaan hangen en te reflecteren: wat gebeurde er, hoe reageer je in de klas, welke keuzes kun je maken, en waarom. Hele toffe intervisie.

NRich: Low Threshold – High Ceiling

De eerste workshop die ik bijwoonde was van Alison Kiddle & Charlie Gilderdale die vanuit Nrich Maths het concept van Low Treshold, High Ceiling toelichten. Zijn hebben een hele verzameling wiskundige denkactiviteit-achtige opdrachten voor verschillende niveau’s. De aard van die opdracht is dat ze toegankelijk zijn voor alle leerlingen, zowel de sterke als de minder sterke. Ondanks de lage instap en toegankelijkheid van de opdracht is er ook een behoorlijke verdieping te behalen, maar die is niet noodzakelijk. Ofwel: de leerling kan zijn eigen uitdaging er in vinden.

Een voorbeeld van een opgave waar we zelf aan gewerkt hebben is de Polygon Rings:

Verdiepende vragen:
Once you’ve had a chance to explore, here are some questions you might like to consider.

How many pentagons form a ring?
How many decagons would form a ring?
Why do they fit together so neatly without overlapping or leaving a gap?

What about other polygons?
Can you always make a ring?
Is there a way to predict how many polygons you need to form a ring?

Deze opdracht werd op verschillende manier aangepakt door de aanwezigen. Van gebruik makend van symmetrie tot en met hoeken berekenen.

Een andere opdracht, die voor mij mooi passend kwam bij het onderwerp dat ik zelf op dat moment in de klas aan het doen was.

Neem vier opeenvolgende hele getallen. Vermenigvuldig het eerste en vierde getal met elkaar. Vermenigvuldig het tweede en derde getal met elkaar. Noteer het verschil tussen beiden.

Als je deze opdracht aan leerlingen geeft, komt de verwondering dat het verschil altijd twee is. En hoe kun je dat nou verklaren?

Met algebra : neem voor het eerste getal n, dan n+1 etc. en werk de vermenigvuldiging uit.

Het mooie vind ik dat je leerlingen hiermee stimuleert om als een wiskundige te denken. De leren relaties leggen tussen wiskunde onderwerpen en leren de technieken die ze geleerd hebben in te zetten om verklaringen te vinden en beweringen of vermoedend te onderbouwen. Iets waar we in het huidige curriculum vaak te weinig tijd voor vinden.

Inquiry Maths

De tweede workshop was van Andrew Blair, van Inquirymaths borduurt op deze werkvormen voort. Een slide die het denk ik aardig samenvat is de volgende:

Met de nadruk op de laatste drie bullits hiervan kregen we de volgende opdracht:

Zoek uit wat hier gebeurd en formuleer er zoveel mogelijk vragen bij, en probeer niet te blijven hangen in constateren. Dus van “7 en 13 zijn priemgetallen” naar “zijn de volgende omcirkelde getallen ook priemgetallen?”

Het stellen van vragen triggert veel meer de nieuwsgierigheid en creëert een meer onderzoekende houding.

Nadat we aan de slag waren geweest voor een aantal minuten kregen we een setje van heel veel mogelijke vervolgacties. We moesten er een tweetal uitkiezen hoe wij nu verder zouden willen gaan:

Je zult zien dat leerlingen op een verschillende manier door willen gaan: meer zelfgestuurd – meer docentgestuurd; vraaggericht – antwoord gericht; alleen – samen.

Op het volgende blad zijn uitwerkingen van twee klassen zichtbaar gemaakt en rechts zie je de keuzes die de leerlingen maakten om door te gaan. Duidelijk is dat de ene klas al veel meer inquiry based bezig is geweest t.o.v. de andere klas.

Ook hier zie je de wiskundige denkactiviteiten terug, gericht op het leren van een onderzoekende, nieuwsgierige houding: “Learning to think like a mathematician.”

Hiermee raakt je ook de metacognitie die bij ons vak (wiskunde) o zo belangrijk is. En dat hoeft uiteraard niet gelijk met activiteiten zoals hierboven, maar kan ook prima vanuit een paar simpele vragen:

Of met behulp van de posters over het bevorderen van wiskundige denken, waar ik eerder een blog over schreef:

https://jvremoortere.wordpress.com/2017/03/05/co-creatie-van-een-wiskundig-denken-poster/

Al met al een mooie waardevolle invulling van een zaterdagochtend in Londen. Thanks to all the math teachers I worked with that morning! Cheers.

Schoolbezoek Paddington Academy (Londen)

Een reis van ruim een uur en aansluitend een wandeling van 20 minuten, bracht ons op Paddington Academy (https://www.paddington-academy.org/).  Een school die bekend staat als zeer strikt (naar voorbeeld van Michaela Community School – https://mcsbrent.co.uk/ ) en met uitzonderlijke goede resultaten op de landelijke examens (stabiel in de top 1% beste resultaten). Het advies vooraf was ook om even goed na te denken over de kleding die je zelf gaat dragen bij dit bezoek, aangezien het voor de leerlingen tot op de sokken voorgeschreven is.

Net als op Wren ademt deze school rust uit, met overal in het gebouw korte spreuken op de muur ter bekrachtiging van de ethos: Work Hard,  Knowledge is power, Be better then yesterday etc. De ontvangst is prima, het programma is top en we krijgen alle ruimte om klassen in te lopen en met leerlingen in gesprek te gaan. Gezien het hoge tempo in de lessen en de docentsturing van de lessen (directe instructie – met ook wisbordjes), merk ik bij mezelf dat ik de leerling niet van de uitleg wil afleiden en is het zoeken naar kleine momentjes om eens een vraag te stellen.

De context van de school is wel belangrijk om te weten. Op deze school is 80% moslim, slechts 1% blank Brits. De school staat in een gebied waar je kunt spreken van achterstandswijken met een diversiteit aan nationaliteiten en waar heel veel leerlingen thuis een andere taal dan Engels spreken. Leerlingen komen vaak vroeg naar school, het is voor hen een rustpunt en een stabiele en duidelijke omgeving. De discipline die wij hier wellicht wat als militaristisch beschouwen geeft een kind hier zo veel duidelijkheid en regelmaat dat zij dat als prettig ervaren. Een leerling zegt daarover letterlijk dat indien je straf krijgt, je zeker weet dat de leraar dat niet doet omdat hij/zij je niet mag. De straf heeft dus geen emotionele lading die raakt aan de eigenwaarde van de leerling of de relatie met de docent. De persoonlijke aandacht in de les gaat uit naar de leerbehoeften van de leerling. Op de gang en buiten de les is ruimte voor een meer persoonlijk en sociaal contact met de docent.

De school als doel om leerlingen een kans te geven op goed onderwijs, hoge resultaten en toegang tot de universiteit omdat ze geloven dat dit leidt tot een gelukkig en succesvol leven.

Hun missie en waarden zoals ze bij binnenkomst in het gebouw te lezen zijn:

Een van de manier om hun doel te bereiken is het zorgen dat er geen onderwijstijd verspilt wordt. Dat uit zich o.a. in de volgende posters die in ieder lokaal duidelijk zichtbaar ophangen:

Dit in de praktijk uitvoeren is de volgende stap. Hoe zorg je ervoor dat er die onderbrekingsloze lessen zijn en dat leerlingen zich houden aan deze afspraken en uitgangspunten?

Op Paddington is er voor gekozen om dat met een strakke discipline aan te pakken. Die discipline is herkenbaar op verschillende onderdelen:

  • De te dragen uniformen zijn tot op detail beschreven. Inclusief het (verbod op) dragen van sieraden,  welke kapsels wel en niet zijn toegestaan en welke soorten jassen & schoenen er gedragen mogen worden. Zowel op Wren als op Paddington hebben de sixth form leerlingen iets meer ruimte en zijn hun voorschriften wat ruimer opgesteld.
  • Leerlingen hebben 12 onderdelen in hun doorzichtig etui/mapje. Deze 12 onderdelen zijn specifiek beschreven en worden twee keer per week gecontroleerd op aanwezigheid.
  • Iedereen gebruikt dezelfde agenda om huiswerk in te noteren en af te vinken welk huiswerk af is. De achterkant van de agenda is een wisbordje.
  • Afwezigheid op school wordt niet geaccepteerd, gemiste lessen worden diezelfde week nog ingehaald.
  • Leswisselingen gebeuren in stilte en leerlingen wachten netjes in de rij bij het lokaal voor ze binnen gevraagd worden door de leerkracht.

Afspraken nakomen en sancties:

Het niet nakomen van alle beschreven voorschriften geeft een waarschuwing, bij de derde waarschuwingen moet een leerling naar de isolatieruimte. Als dat op het 4e lesuur van de dag is, dan zit de leerling daar tot half zes en de volgende dag vanaf aanvang tot en met het einde van het 4e les uur. In deze ruimte werkt de leerling zelfstandig aan schoolvakken. Over de sancties die de school op legt valt door ouders ook niet te discussiëren. In de driehoek leerling – ouder – school verwacht men wederzijds vertrouwen. Dat houdt ook in dat ouders de school vertrouwen in dat wat zij doet, in het belang van de leerling is.

In de schoolbrochure is aangegeven waar men op let:

De leerlingen die ik heb gesproken geven aan dat het niet vaak voorkomt dat leerlingen in de isolatie zitten. In het begin is het wennen aan het strikte beleid, maar went snel en geeft duidelijkheid. Ze kunnen ook benoemen dat de regels heel duidelijk het leren bevorderen “en daarvoor zijn we op school”.

In de presentaties die we kregen komt ook de onderwijskundige kant wat meer aan het licht en zien we ook de aandacht voor de leerbehoeften van groepen leerlingen en van individuele leerlingen.

Er zijn klasseplattegronden gemaakt met daarop veel leerling specifieke informatie:

De gekleurde vakjes zijn de resultaten/scores van leerlingen op de verschillende vakken. Daarnaast zijn er handgeschreven bijzonderheden waar de docent rekening mee dient te houden bij het aanspreken/aansturen en begeleiden van de leerling.

In de lesplannen die iedere sectie maakt staat informatie over de les, maar wordt ook aangegeven bij welke leerlingen er extra aandacht nodig is.

Hoe langer ik hier naar kijk hoe indrukwekkender ik dit ingevulde lespland vind.

In de presentatie over het curriculum en kwaliteit van leren werd veel gesproken over de cognitieve workload theorie, interleaving, formative assessment, retrieval practice en literacy.  In het lesplan wat je hier kunt zien, komt dit allemaal terug.

De sectieleiders maken de lege lesplannen, waarin ze het curriculum verdelen over alle lessen van het hele jaar. De docent gaat daar dan verder zijn lessen op voorbereiden. Bij alle genoemde aspecten dient hij/zij rekening te houden. Uiteraard zal de ene docent dat uitgebreider doen dan de ander, maar alle aspecten moeten aandacht krijgen. Schoolleiding ziet hier ook op toe door wekelijks, zo niet dagelijks, lessen binnen te wandelen en observaties uit te voeren. Niet alleen gericht op de leerlingen, maar dus ook op de docenten. Bij docenten waar het wat minder gaat wordt daarna een interventie gedaan en wordt gekeken welke hulp en begeleiding de betreffende docent nodig heeft.

In sectie-vergaderingen wordt altijd vooruitgekeken naar komende onderwerpen en wordt afgestemd welke didactiek daarbij het meest effectief is om het leerlingen aan te leren. De docenten staan 80% van hun aanstellingsomvang voor de klas. De overige 20% is voor de lesvoorbereidingen en overleggen. Bij taken als sectiehoofd, jaarlaag leider etc is het aantal uur voor de klas uiteraard lager.

Docenten die we spreken geven aan dat er een heel hecht team draait: de school wordt echt door en met elkaar gemaakt, niemand verzaakt daar in. Alle docenten staan achter de doelen en de aanpak; succes daarin kan alleen gerealiseerd worden als daar gezamenlijk in opgetreden wordt. Eén docent geeft duidelijk aan dat het lesgeven zelf op deze school veel minder energie kost dan op zijn vorige school en wel om de simpele reden dat klassenmanagement geen issue meer is. Alle tijd en energie gaat naar de les en de lesinhoud. Dat maakt niet dat het een school is waar je een relaxte baan hebt, de werkdruk is hoog, omdat vooral de verwachtingen torenhoog zijn.

In de afsluitende Q&A komt nog ter sprake dat er naast het vak curriculum er nog één curriculum draait op deze school en dat is het PSHE curriculum (ook vereist vanuit wetgeving) wat gaat over gezondheid, veiligheid, relaties en algemeen functioneren in de maatschappij.  Aanvullend gaf de principal wel aan dat ze in de toekomst wellicht nog wat meer aandacht moeten gaan geven aan ‘character building’ zoals ze dat omschreef.

En dat is herkenbaar, in alles ademt de school uit dat het onderwijs hier gaat om normen & waarden, evidence based teaching en een zwaar kennis curriculum.

Wat je daar van vindt en of dat aansluit bij hoe jij tegen de rol van onderwijs aankijkt: dat is aan jou!

En dank weer aan @Mathpaul voor de feedback!