Onderwijs podcasts

Sinds een paar maandjes wandel ik wat meer en tijdens het wandelen ‘wandelen’ ook mijn gedachten vaak allerlei kanten op. Niet erg, dat helpt bij het verwerken van allerlei ideeën en gedachten. Door dat wandelen is er ook wat minder leestijd beschikbaar. De stapel nog te lezen boeken, 90% onderwijs gerelateerd) wordt steeds groter.

En dan kom je een twitter berichtje tegen van Craig Barton over een podcast met David Didau (waarvan er een boek in mijn nog te lezen stapel ligt). Ik zie een mogelijkheid om het wandelen te combineren met professionaliseren: ik ga podcastst luisteren tijdens het wandelen.

Op zoek naar goede, leuke, interessante en relevante podcasts brengen me bij de volgende ‘sites”:

http://www.mrbartonmaths.com/podcast/

Craig Barton is een wiskunde docent in Engeland die ook het boek ‘How I wish I’d thaught math’ geschreven heeft en waar ik laaiend enthousiast over ben. In dat boek verwijst hij veelvuldig naar gesprekken die hij met experts en onderzoekers heeft gehad. Dat levert een mooie verzameling gesprekken op, waarvan een recente met Mark McCourt (@EmathsUk) echt briljant is. Veel gesprekken gaan over: wat werkt in klaslokalen vanuit enerzijds evidence-informed onderzoek en vanuit praktijk ervaring. Ze zijn het regelmatig oneens met elkaar en juist die tegenstelling (met respect voor de ander) zet mij steeds aan tot denken en eigen reflectie.

http://flipthesystem.libsyn.com/

René Kneyber, o.a. mede auteur van Het Alternatief en lid van de onderwijsadviesraad heeft een serie podcasts die de moeite waard zijn om te beluisteren. De meest recente (op dit moment) met Lucy Crehan en David Didau is een hele boeiende. Het gesprek met Eva Naaijkens over ‘Wat als we nu weer eens gewoon gingen lesgeven’ heeft mij over de streep getrokken om ook dat boek toch aan te schaffen.

http://www.learningscientists.org/podcast-episodes

De Learning Scientists zijn wellicht bekend van hun website met leerstrategieën als Retrieval practice, Spaced practice etc. Dat ze ook podcasts hebben is wellicht niet bij iedereen bekend. De uitzending met Naomi Winstone over Feedback en die met Jared Cooney Horvath over Memorizing facts vs Using information zijn het beluisteren waard.

Omdat ik nog niet zo bekend ben in de podcast wereld heb ik een oproep op Twitter gedaan met het verzoek welke podcasts ik op mijn afspeellijst moet zetten.

Dat leverde de volgende verzameling op die ik nog niet beluisterd heb, maar wel aan mijn Podcast app heb toegevoegd.


http://www.spencerauthor.com/podcast/


https://gimletmedia.com/shows/startup/v4he75


https://www.cultofpedagogy.com/pod/


https://wirededucator.com/podcast/


http://www.changethenarrative.net/podcast


 

Gaan wandelen is voor mij een stuk makkelijker geworden, want ‘die ene podcast wil ik nog afluisteren!’.  Mijn gedachten ‘wandelen’ nog steeds met me mee en van me af. Soms zo erg dat ik een stukje terug moet ‘spoelen’ omdat ik wat gemist heb: ik was wat ik hoorde aan het vertalen voor mijn les de komende dag, of wat we als school kunnen doen.
Mijn boekenstapel blijft groeien. Podcasts luisteren blijkt daar geen oplossing voor te zijn. Toch ervaar ik het als bijzonder inspirerend om gesprekken van professionals en mede docenten te beluisteren. Ik merk de neiging zelfs om me af en toe in het gesprek te willen mengen.

Als ik nog belangrijke, inspirerende en/of verdiepende podcast mis die mij helpen iedere dag een beetje betere docent te worden, dan hoop ik dat je je suggestie in de opmerking hieronder achterlaat!  Alvast bedankt.

Schoolbezoek Wren Academy (Londen)

Vanochtend op pad naar de Wren Academy. Dan blijkt wel hoe groot Londen is. Anderhalf uur onderweg en gewoon binnen Londen gebleven. Alsof je met de trein van Alphen aan den Rijn naar Den Haag gaat en daar nog even overstapt op de tram naar Scheveningen.

Maar goed, de Wren academy. Een van de best presterende scholen in het Verenigd Koninkrijk (top 50). Een school die PO en VO in zich heeft waarbij de jaren 4, 5 en 6 nog ontbreken omdat het PO er later aan toegevoegd is (vanuit lokale behoefte).  Kans om op deze school aangenomen te worden als je verder dan 500m van de school woont is trouwens klein. Ruim 1000 aanmeldingen voor jaarlijks 180 plaatsen.

Door wijzigingen (inhoudelijke verzwaringen)  in het curriculum en het aantal GCSE examens dat een leerling maximaal mag afleggen (12 stuks) hebben veel scholen het maximaal aantal lager gelegd. Zo ook Wren met maximaal 9 examens. Minder vakken, maar meer tijd per vak om de verzwaring het hoofd te bieden. Het smaller curriculum gaat veelal ten koste van de expressievakken. Wren probeert dat iets te verzachten door de leerlingen na year 8 een keuze te geven voor welke (maximaal 2) art vakken ze kiezen in year 9.  Ze hebben dus minder verschillende art vakken, maar kiezen wat hun meer ligt. Daar krijgen ze dan ook meer uren in. Zo kunnen ze alsnog enthousiast worden voor een art vak om daar examen in te doen.

De grades kunnen ze drie keer per jaar halen (of herkansen).

  • Herfst: alles van de eerste 6 weken
  • Voorjaar (februari): alles vanaf begin schooljaar
  • Zomer: voor de vakantie alles van dat vak van het hele jaar.

Bij elkaar geeft dat relatief weinig cijfers. Er was helaas geen tijd meer om door te vragen op welke wijze er tussen deze summatieve momenten invulling gegeven wordt aan het formatieve deel. Wel zag ik in een aardrijkskundeles een docent ingenomen schriften van leerlingen teruggeven waar hij feedback in het paars had bijgeschreven (die kleur gebruiken alle docenten voor feedback die verwerkt moet worden). Deze les moesten de leerlingen aan de slag met het verwerken van die feedback, om hun werk te verbeteren.

De school stelt hoge eisen aan leerlingen, ook zeker op het disciplinaire vlak. Leerlingen die we gesproken hebben spreken over ‘strict but fun’ en je raakt eraan gewend. Er hangt een rustige sfeer op de school. Geen geren, geschreeuw, geduw op de gangen of in de aula. Pesten komt hier ook eigenlijk niet voor.  In de klassen valt op dat leerlingen behoorlijk stil zijn. Ook het wachten voor het lokaal is netjes aan de zijkant langs de muur in een rij tot de docent hen verwelkomt. Leerlingen hebben spullen netjes op tafel liggen aan het begin van de les.

Pas als we in de common-room komen van de leerlingen van de sixth-form, de pre-university groep als het ware, zien we herkenning van thuis: leerlingen geen uniform meer aan, mobieltje geplakt aan de hand, zittend op de tafels en geklets wat niet meer fluisterend is.

Deze groep krijgt duidelijk wat meer ruimte. Overigens, zodra ze in de gemeenschappelijke ruimtes aan het werk zijn, zijn ook zij weer stil en meer taakgericht bezig.

Leerlingen worden ook op verschillende manieren betrokken bij het vormgeven van de leergemeenschap die ze creëren. Wat voorbeelden:

  • Leerlingen worden ingedeeld in Houses, waarin hogere-jaars leerlingen Prefect zijn. In deze houses, zorgen leerlingen voor elkaar en helpen ze elkaar door hun schooltijd heen
  • Bij de receptie zit een (year 8) leerling-receptionist. Die volgt die dag geen les, maar werkt daar zelfstandig aan huiswerk waarbij hij/zij kleine klusjes krijgt van leerkrachten (briefjes rondbrengen, kopietje ophalen e.d.).
  • Een aantal leerlingen bezoekt ongeveer 1 x in de twee maanden een dag lessen bij docenten van een lagere jaarlaag. Hij/zij geeft de docent feedback op de les, maar ook over de didactiek, gebruik van ICT etc. Zij zien ook de veranderingen die docenten daarvan doorvoeren

De school vindt het welbevinden van leerlingen erg belangrijk, dat zie je terug in de ingeplande lessen rondom physical health, emotional health, social health en spiritual health. Waarbij die laatste niet zo zweverig is als die klinkt: het gaat ook om het bewustzijn van de omgeving waarin je leeft, het waarnemen van het laagje ijs op de bomen etc. Deze lessen (1 uur per week, ik dacht in jaar 8 t/m 10) vinden plaats in lessen of alleen jongens of alleen meisjes. Ouders worden betrokken door hen ook workshops hierover aan te bieden. Workshops die goed bezocht worden en waarin ze ook laten zien hoe zij met de leerlingen hier mee bezig zijn en hoe ouders daarin kunnen ondersteunen.

Docenten hebben drie uur per week naast hun lessen in hun rooster staan voor

  • teamvergadering
  • sectievergadering
  • professionalisering

Die laatste heeft wel een interessant invulling.

Een derde deel van het jaar geef je in dat uur extra ondersteuning aan zorgbehoevende leerling/leerlingen.

Een derde deel ga je met een aantal collega’s van verschillende vakken in drietallen met een onderwerp aan de slag. Meestal zijn dat leerstrategieën zoals spaced practice, retrieval practices etc. Vanuit de verschillende vakken, onderzoek je de theorie en pas je dat in je lessen toe, je reflecteert en leert met elkaar.

Het laatste derde deel van het jaar wordt gewerkt aan een persoonlijk leerdoel, meestal vakgericht onderzoek of ontwikkeling van eigen vaardigheden.

Dat laatste wordt ook jaarlijks besproken in functioneringsgesprekken en daar zit dan ook wat verantwoording aan vast.

Tijdens het bezoek borrelt het in me op dat het ook voor leerlingen ontzettend verrijkend kan zijn om scholen te bezoeken die zo anders zijn, dan wij wij gewend zijn in Nederland. Vanavond bij de borrel maar eens met collega Boris verder over bomen.

Nog wat sfeer beelden van o.a. het wiskunde lokaal:

Met dank aan @Mathpaul voor redactionele opmerkingen!

Waarom Edcamp een feestje is.

Vandaag was het weer zo ver: de zesde Nederlandse edcamp.
Deze keer op de Nutsbasisschool de Meent in Waalre.

Voor de verandering nu eens geen inhoudelijk verslag van deze dag. Wil je een indruk van afgelopen zaterdag dan adviseer ik je de twitter hashtag #edcampnl te bekijken, of de blog van Glenn Hille te lezen.

Een edcamp is voor mij (en daar ben ik niet alleen in) een echt feestje. Waarom?
Ik zal een poging doen om dat toe te lichten.

Zodra de afspraak van de edcamp in mijn agenda komt, ontstaat er een soort aftel gevoel. Ondanks dat er tot die tijd ook nog andere interessante bijeenkomsten voorbij komen, heeft een edcamp voor mij altijd iets bijzonders.

Een edcamp is een ontmoeting met onderwijsvrienden: een weerzien met oude en ontmoetingen met nieuwe onderwijsvrienden. Die vermenging van nieuw en oud gaat op zo’n dag heel organisch en vanzelf.
Alles wat er op een edcamp dag voorbij komt  heeft een positieve insteek. Iedereen die komt is nieuwsgierig naar de ander, staat open om te delen en heeft een passie voor ons prachtige vak. Alle deelnemers komen wat brengen en iedereen neemt wat mee terug naar huis. Het brengen hoeft niet direct het leiden van een workshop te zijn; je eigen ervaringen inbrengen, de vragen die je stelt en feedback die je geeft zijn vaak waardevol voor de ander. Onderwijsvrienden komen namelijk ook binnen met een vraag waar ze mee worstelen of met een tool die ze aan het ontwikkelen en waar ze feedback op nodig hebben. We brainstormen, we maken iets, we discussiëren, we wisselen boektips uit en sinds ons bezoek aan een edcamp in België hebben we ook de traditie overgenomen om wat lekkers mee te nemen.

Het is een dag vol trots, kwetsbaarheid, verwondering en inspiratie.

Edcamp is delen. En delen is vermenigvuldigen.
Delen kun je niet in je eentje, delen lukt alleen samen.
En wat is er mooier dan omdat met onderwijsvrienden te doen?

 

TheCrowd.nl & afscheid nemen, maar toch ook weer niet

Een dag die al een hele tijd in mijn agenda stond: zaterdag 7 april 2018 , afscheidsfeest van The Crowd.

Afscheid en feest in één woord. En dat in combinatie met The Crowd.

Dat voelt dubbel, maar gek genoeg kwam dat hele gevoel niet bovendrijven op die prachtige stralende zaterdag in april op Het Houtens.

Dit soort bijeenkomsten, onderwijsfeestjes, zijn een genot om heen te gaan en je weer helemaal te laten vollopen met energie. Het zijn dit soort bijeenkomsten die voor mij gestart zijn met de EdCamp in Zoetermeer in 2015. Daar liep ik een aantal ‘crowdies’ tegen het lijf. Wist ik toen veel wat er aan onderwijs buiten mijn schooltje gebeurde? De mensen die je op deze bijeenkomsten ontmoet: de Rhea’s, Glenn’s, Rob’s, Jacques’, Patricia’s, Michel’s en de lijst goes on and on: allemaal onderwijsdieren met maar één doel: morgen een beetje betere docent te willen zijn dan vandaag.

Hoe? Door kennis en ervaring met elkaar te delen. Zonder bijbedoelingen, maar vanuit passie. Willen weten hoe een ander een ervaren probleem of uitdaging aanpakt; even je laten inspireren door succesverhalen en ervaringen van anderen. Even uithuilen op een schouder en je verhaalt kwijt kunnen.
Niet voor niets is #onderwijsvrienden veel gebruikt op 7 april. Ik hoop dat dat niet zal veranderen. Eerlijk gezegd durf ik wel te stellen dat dat niet gaan veranderen.

Als eerste op het programma stond samen met Melle (mijn oude huisgenoot op ’t Visser) een bordspel spelen: Het spel van verandering met gastheer en spelbegeleider Lambrecht Spijkerboer We kregen als taak een onderwijsvernieuwing binnen de school geïmplementeerd te krijgen. We mochten allerlei acties inzetten zoals: intervisie, informeel netwerk leren kennen, informatie over de geschiedenis van de school, nieuwsbrief delen, presentatie geven, materiaal delen, met mensen praten etc.

De medewerkers met wie je een interactie kon aangaan, waren verdeeld in management/bestuur (groen), onderbouw (rood) en bovenbouw (blauw). Van iedere medewerker had je een korte beschrijving met daarin in de basis hun houding t.o.v. school, veranderingen en /of wat zij belangrijk vonden. Voorloper, volgers en tegenstanders dus. En hoe pak je dan de verandering aan?

Op een gegeven moment wilden wij in een intervisiegroep met een aantal medewerkers samen komen.

Helaas:

Waar je achter komt is, dat de actie of activiteit die je inzet, wel moet passen bij de mate van betrokkenheid van de ander. Zo kun je drie fasen van betrokkenheid onderscheiden: De ik-betrokkenheid, de taak-betrokkenheid en de ander-betrokkenheid. Als iemand nog worstelt met wat de verandering voor hem betekent, en hij zelf nog niet zo goed weet wat het is, of hoe hij daar zelf over denkt, dan moet je dus nog niet gaan presenteren of iets dergelijks, maar vooral veel praten, aandacht geven, luisteren, verduidelijken etc.

Ik herken daarin de acties die we op mijn eigen school nu inzetten om de onderwijsvernieuwing die begonnen is in leerjaar één, dit schooljaar de school in te brengen om ook leerjaar 2 op te gaan bouwen. Meer mensen raken betrokken en hoe doe je dat? Super leerzaam dus dit spel. Zo heb ik in vier gesprekken deze week al gerefereerd naar wat ik uit dit spel heb kunnen halen. En dan hebben wij nog maar de verkorte versie gespeeld (en ook die niet uit).

Dit plaatje over CBAM is nog wel een interessante om hier te delen. Het zegt iets over mogelijke opvolgende fasen waarin iemand zit en de vragen die iemand zich in die fase stelt. Daarop inhaken bij je de ontwikkeling die je wilt implementeren kan wel eens heel waardevol zijn!

Dan een heerlijke lunch, met verse streekproducten uit Houten en omgeving. In het zonnetje buiten met #onderwijsvrienden. Genieten dus.

In de middag ben ik aangeschoven bij een workshop Visual Notes, gegeven door Bureau voor Beeldzaken. Uit mijn comfortzone, want in mijn beleving kan ik helemaal niet goed tekenen. Dat bleek achteraf nog wel mee te vallen. Met aardig wat tips en voorbeelden kwamen er plaatjes uit waarbij je de bedoeling die erachter zat vrij snel zag. En dat was ook de boodschap: een beeld zegt meer en onthoudt beter dan woorden alleen.


In het voorstelrondje moesten we een beeld tekenen wat iets zei over onszelf.  Vijf personen hebben zich daarna ook voorgesteld aan de hand van hun getekende beeld. En het zal je niet verbazen, maar persoon zes kon prima vertellen wie zich voorgesteld hadden. Alleen de naam erbij….die wist hij niet meer.
Dual Coding is natuurlijk niets nieuws maar het blijkt maar weer eens hoe ontzettend krachtig dit instrument inwerkt op het brein. En dus zou het een prominente plek moeten krijgen in je leeraanbod naar leerlingen toe.

De afsluitende borrel werd muzikaal omlijst door Blue and Broke.
Wellicht zullen onderwijskenners wel herkennen welke onderwijsgoeroe zich vandaag van een andere kant liet zien:

https://twitter.com/twitter/statuses/982604037085433856

Tijdens de borrel heb ik ook nog gesproken met o.a. Bob Hofman over het gebruik van peer-feedback (Peerscholar) bij wiskunde. We hebben een deal gesloten om begin komend schooljaar met een groep van wiskunde docenten bij elkaar te komen om met elkaar opdrachten te maken, reviewen en in te zetten t.b.v. peer-feedback bij wiskunde. Daar gaan we op reflecteren en voortborduren. We gaan aantonen dat ook bij wiskunde peer-feedback prima ingezet kan worden.

Met Koen Verheggen afgesproken om weer eens op het Beekdal Lyceum te gaan kijken hoe het hun vergaat met het onderwijsavontuur dat zij dit schooljaar zijn aangegaan. Vorig jaar zijn we daar langs geweest om met hen mee te denken en te delen wat wij reeds doen in het formatieve lesgeven. Erg interessant om te gaan zien hoe ze het nu inzetten en aanpakken.

Met Jacques gesproken over keuzes maken, wat belangrijk is in je werkomgeving, hoe je daar invloed op hebt en wat je daar zelf in wilt bijdragen en bereiken. Veel herkenning en overeenstemming.

Mieke Haverkort kort gesproken over waar je als pionier in het onderwijs tegen aanloopt, welke behoefte je dan hebt in steun, reflectie en meedenken. Hier komt ook nog wel iets moois uit verwacht ik zo maar.

En dan ben ik nog veel andere gesprekken vergeten, maar leuk, zinvol en inspirerend was het zeker.

Op de vraag:

“Wat neem je mee?”

Kun je al lezen dat dat heel veel is.
Maar het allerbelangrijkste in het meenemen is en blijft toch: #onderwijsvrienden

Tot een volgende keer allemaal!  Somewhere. Everywhere.

Power to the Crowd

Jaren geleden was ik zoekende naar gelijkgestemden: onderwijscollega’s die verder kijken dan wat er op de eigen school gebeurd en op de eigen school mogelijk is. Via een Edcamp in Zoetermeer kwam ik in contact met Patricia en Michel. Ik werd actief op twitter en begon Frans  te volgen. Al snel kreeg ik door dat deze onderwijscollega’s iets gemeenschappelijks hadden namelijk The Crowd Nl: een groep onderwijs collega’s die graag van en met elkaar willen leren en zich ontwikkelen & verder bekwamen in ons prachtige vak.

Ik weet ook nog dat Else Marike op die Edcamp in Zoetermeer net begonnen was met de oprichting van @Meetup010. Het twitteraccount werd, dacht ik, zelfs op die dag actief. De start van iets moois blijkt nu een paar jaar later, gezien de hoeveelheid MeetUps die momenteel bestaan.

Mede door deze ontwikkeling merkten we bij The Crowd dat er nu zo veel bottom-up initiatieven zijn (diverse Facebook pagina’s zoals Leraar Nederlands, Leraar wiskunde, Actief leren zonder cijfers; de Edcamps en de #MeetUp’s) dat de behoefte aan  The Crowd op andere manieren ingevuld wordt. De behoefte aan professionaliseren lijkt zelfs sterker dan ooit. The Crowd houdt op te bestaan, zo is besloten op de laatste ledenvergadering. Maar wel met een knal!

Op 7 april organiseert The Crowd samen met @MeetupNL en aantal facebookpagina’s een fantastisch onderwijsfestijn in de regio Utrecht. Je kunt je hier al aanmelden .   Ik heb de eer om deel te mogen nemen aan het samenstellen van het programma;  in januari komen we bij elkaar om een start te maken met het programma. Spannend en tegelijk ook energiegevend!

De Crowd stopt dan wel, maar ga jij met ons mee door?

 

 

Onderwijsfeest genaamd EdcampNL

Niet de eerste blog die verschenen is na weer een fantastische vierde editie van EdcampNL. Voor mij de derde keer in Nederland, na ook een Edcamp in België meegemaakt te hebben. Deze keer was het “the best of both combined.”

Te gast bij OBS De Bijlmerhorst werden we gastvrij ontvangen door Bart en de collega’s van deze school. De dag was uitstekend voorbereid en werd in goede banen geleid door Patricia en Frans. Allemaal hartstikke bedankt daarvoor. Ook allemaal maar weer vrijwillig gedaan.

 

 

Na de opening, en je ziet het links achterin op het raam al hangen, was het een rush op het planbord.

Voor de 6 beschikbare lokalen waren 5 tijdsloten van 30 minuten beschikbaar om met elkaar te presenteren, brainstormen, creëren, discussiëren, hulp te vragen, anderen aan het werk te zetten: jij bedenkt het en de aanwezigen kiezen of ze daarbij willen zijn.  Overgenomen uit de Belgische editie is het tussendoor pitchen in maximaal 30 seconden van jouw sessie, zodat de aanwezigen nog bewuster hun keuze kunnen maken. Na iedere ronde kwamen we dus even terug in de centrale ruimte. Daar kon je dan gelijk ook weer wat lekkers pakken en meenemen. Ook een overgenomen ding van onze Belgische vrienden (waarbij Frans in zijn blog al terecht opmerkte: meer zelfgebakken mag, gezien de complimenten die Petra ontving!).

Mijn keuzes deze dag:

Sessie 1
Werken met Badges in het onderwijs is iets wat ik al langer volg maar nog niet zo heel lang gebruikt. Paul Laaper deelde met ons zijn ervaringen met Badgecraft.eu.  Hij had hier op een werkconferentie in Litouwen mee kennisgemaakt. Je kunt er projecten in aanmaken en deelnemers badges laten ‘verdienen’. O.a. door bewijzen in te laten dienen en die te laten beoordelen door zichzelf, door anderen en door de organisatie. De toepassing in het onderwijs is niet lastig te bedenken. Sterker nog, die zijn er al op talloze plekken te vinden. Zelf gebruik ik Forallrubrics.com waarin leerlingen ook een badge kunnen aanvragen indien ze vinden dat ze die verdienen. Daarvoor moeten ze ook bewijsmateriaal indienen. Dat lijkt inderdaad op portfoliowerk. Zelf badges ontwerpen kun je, vind ik,  het makkelijkst doen met Canva. Een leestip als je wat meer wilt zien/lezen over het gebruik van badges in het onderwijs is het volgen van de blogs van Eus van Hove.
Overigens kwam er denk ik een terechte vraag of het beoordelen met een badge nou anders is dan het beoordelen met een cijfer. Het blijft immers een beoordelingssysteem. Voor mij is het behalen van een badge (ben er net mee begonnen), het markeren van een punt waarbij een leerling een domein mag afsluiten en er niet meer op terug hoeft te komen. Ofwel, bij de keuze tijd waarin hij nog kan werken aan reparatie van nog niet behaalde leerdoelen, vallen de doelen in het domein van de behaalde badge dus buiten beschouwing: die zijn klaar voor de leerling.

Sessie 2
Een inwijding in “Het Geheim van de Leerling” door Jan Tishauser. Volgens Jan is Graham Nuthall een van de meest onderbelichte onderwijsonderzoeker. Zijn boek “The hidden lives of learners” zou in je boekenkast moeten (komen te) staan.

Wat uit zijn onderzoeken kwam, was in die zin schokkend: er waren geen schillen in leeropbrengsten te constateren tussen ervaren docenten, beginnen docenten en beginnende docenten die instructie hadden ontvangen. In ieder geval niet op basis van de ervaring. De verschillen in leeropbrengsten waren terug te relateren in wat die docenten deden in de lessen. En dan met name in de manieren waarop deze docenten feedback gaven en de manieren waarop en de soort vragen die ze stelden. Verder onderzoek toonde uiteindelijk aan dat als een leerling 3 x heeft opgelet bij het behandelen (in breedste  zin van het woord) van de lesstof, er met 85% zekerheid voorspeld kon worden welke toetsvraag een leerling een jaar later over die stof goed zou gaan beantwoorden. De presentatie van Jan Tishauser kun je vinden op de site van Researched.eu.
Boeiende kost. Dit bevestigt in ieder geval de kracht van herhalen, herhalen en herhalen.

Sessie 3
Mede Crowdlid Liesbeth had vragen over het Leraren Ontwikkel Fonds. Aangezien ik daar ook gebruik van maak dit jaar, sloot ik hierbij aan om mee te helpen haar vragen te beantwoorden. We zaten met acht personen om Liesbeth heen. De nodige tips kwamen boven tafel. Ook Sofie is met aan aanvraag bezig en maakte dankbaar gebruik van de uitwisseling. Van belang is dat jij als docent de aanvraag doet. Jij hebt een plan, een idee. Belangrijke tips waren dat het goed is om collega’s mee te krijgen voor  aanvraag. Dat is fijn in de samenwerking, maar zorgt ook voor een duurzame verandering of verbetering die je met je initiatief wilt bereiken. De grootste winst zit in tijd die je kunt ‘kopen’ met de subsidie.

Tijdens de lunch gaat het onderwijsfeest gewoon door. Er werd nog gesuggereerd dat er een overdaad aan zoetigheid was, maar nee. Er was ook chips en wraps met makreel. Voldoende balans dus. Terwijl Dieke en ik een verkorte versie kregen van de workshop van Sofie (sessie 4) besloten we om dan tijdens sessie 4 alvast een raamwerk op te zetten voor onze gezamenlijke workshop op het congres van Toetsrevolutie.

Sessie 5
Jan Lepeltak nam ons tijdens de laatste sessie even door de ontstaansgeschiedenis en de doelstellingen van de KomenskyPost door. Een aantal aanwezigen had al eens via KomenskPost geblogd. Gezien de kwaliteit die dit onafhankelijke platform nastreeft zit daar altijd nog een redactionele slag tussen. En dat is ook nodig, merkten een paar bloggers op. We bloggen vaak vanuit onze praktijk, graag actueel. Dan is het fijn als er redactie ‘over heen gaat’ als de publicatie niet via de eigen blogsite gaat.

 

En dan komt het eind al weer in zicht. Maar niet zonder vermelding van de datamuur die ik in alle lokalen tegen kwam op de Bijlmerhorst:

Als liefhebber en aanhanger van cijferloos en formatief lesgeven kan ik hiervan genieten. Ik zie van iedere leerlingen dat er ontwikkelingen bijgehouden wordt op verschillende gebieden. Groei wordt in het lokaal zichtbaar gemaakt. Zo zag ik op nog meer plekken in deze school spreuken, posters, foto’s met allemaal focus op een stukje burgerschap in de school, growth mind-set en eigenaarschap.  Dat hebben ze goed voor elkaar als je het mij vraagt!

In de auto naar huis dwalen mijn gedachten af: “Wat zou er gebeuren als je deze Edcamp deelnemers op één school laat lesgeven………”
Het beeld van de school die dan zou ontstaan wil zich maar niet vormen voor mijn ogen. Maar de vrolijkheid, geluk en blijdschap waarmee ik nu naar huis rijd,  zouden dan zo maar dagelijks kunnen zijn!

 

Meer lezen over deze EdcampNL:

Live-blog van Karin Winters
– Jufinger: edcampNL 2017
– Een storify van Jacques Verschuren
– Rhea Flohr: edcampNL #4
– Petra Holstein, met een recept voor een heerlijke taart, die helemaal op ging: edcampNL 2017
– Glenn Hille: edcampNL – Het blijft een feestje!
– Frans Droog: edcampNL was weer top
– Ingrid Rijnbout: edcampNL 2017
– Jan Lepeltak: edcampNL 2017: Badges en microbits
– Jörgen van Remoortere: Onderwijsfeest genaamd edcampNL
– Pauline Maas: De vierde edcamp

 

Bewaren

Bijeenkomst “Organiseren van feedback”

Deze week heb ik  mijn eerste Crowd activiteit georganiseerd. Stiekem vond ik dat toch best een beetje spannend. De opkomst vanuit de Crowd was goed, de opkomst vanuit collega docenten was iets minder dan ik op had gehoopt.

Vanuit ons cijferloos lesgeven lopen we tegen het onderwerp ‘feedback geven’ aan. In de praktijk worstelen we met hoe we dat feedback geven en feedback verwerken goed kunnen vormgeven in onze lessen. Dat worstelen is goed kwam ik achter in de TED talk van  Daniel Finkel, die ik gisteren toevallig zag:

Mijn oorspronkelijk idee was om samen feedback materiaal te gaan ontwikkelen en uit te wisselen welke werkvormen collega’s gebruiken om dat feedback proces in de klas op gang te brengen en houden. Doordat ik mijn voorbereiding van het laatste moment liet afhangen, was ik nog maar bij twee slides toen de eerste Crowdie binnen kwam. Ik heb toen mijn plan maar losgelaten, want wat kan er nou eigenlijk misgaan als je met acht andere bevlogen collega’s samen komt om aan professionalisering te werken? Helemaal niets en dat bleek ook achteraf wel.

De enige slide die we gebruikt hebben was de vertaling die Bas Trimbos heeft gemaakt van het origineel van Dylan Wiliam :

feedbackschemaWe zijn in een levendige uitwisseling alle vakjes langsgelopen en hebben onze persoonlijke ervaringen uitgewisseld, bevraagd en doorgevraagd. Verschillende ondersteunende middelen kwam aan bod, zowel digitaal als niet-digitaal.

Als je naar het schema hierboven kijkt, dan herken je:

  • in kolom 1: Feed-up (wat zijn de doelen);
  • in kolom 2: Feedback (waar sta je nu) ;
  • in kolom 3: Feedforward (hoe kom je een stap verder).

Feedup

We kwamen er in het gesprek achter dat kolom 1 randvoorwaardelijk is voor de kolommen erna.  Ofwel: de kern is het helder in kaart brengen van de doelen en duidelijk maken dat leerlingen weten hoe succes in dat doel er uit ziet. Als je dat niet hebt, waar geef je dan feedback op en hoe moet je feedforward geven als je het doel niet weet?

Die leerdoelen in kaart brengen en delen met leerlingen kun je doen met bijvoorbeeld:

  • Single point rubric; heeft als nadeel dat je niet concreet verschillende stadia van beheersing/kennis kunt aangeven; voordeel is dat deze rubric heel overzichtelijk is.
  • Rubrics met een niveau indeling; vaak worden er drie kolommen gebruikt  met “ik kan het nog niet”, “ik kan het bijna” , “ik kan het” achtige benamingen (het kunnen hierin, is gerelateerd aan vaardigheden). Nadeel is dat leerling te gericht op de rubric zijn en de bredere context en studie missen.
  • Leerdoelen in een planner, opdracht, werkstuk e.d. opnemen;
  • Voorbeelden geven van resultaten van andere leerlingen, van verschillende kwaliteit; daarbij is het heel leerzaam voor ze als zij die voorbeelden in volgorde van kwaliteit moeten zetten en dat beargumenteren naar anderen. Nadeel is dat hier wat meer de focus op de kwaliteit ligt en misschien de onderliggende leerdoelen wat verstopt zitten.

Rubrics maken en delen met leerlingen kan eenvoudig door een spreadsheetachtig programma te gebruiken en die in een digitale leeromgeving met je klas te delen. Het eigen overzicht voor de docent is dan wat minder. Er zijn ook digitale mogelijkheden zoals bijvoorbeeld ForAllRubrics waar ikzelf en Sacha nu ook mee aan het uitproberen zijn. Let wel op hoeveel doelen je stelt. Te veel maakt het onoverzichtelijk en te weinig leerdoelen hebben de neiging om te globaal te worden waardoor ze wellicht wat minder toepasbaar zijn op je lesstof.

Feedback

Als de doelen bekend zijn en leerlingen gaan aan het werk, dan komt kolom 2 in beeld: Waar is de leerling nu?
Formatief lesgeven betekent niet dat je niets meer toetst. Misschien toets je wel vaker dan voorheen, maar op hele andere manieren en op andere momenten. Waar het om gaat is dat je momenten creëert waarin jij als docent, de leerlingen van elkaar, of de leerling van zichzelf de balans kunt opmaken hoe ver de leerling is in het behalen van de leerdoelen.  Manieren om dat te doen zijn legio.

Wat voorbeelden:

  •  Met korte snelle quiz programma’s als Plickers, Kahoot, Socrative, Quiziz, Quizalize, Quizlet live of met het gebruik van wisbordjes, waarbij je per leerling en per vraag snel kunt zien wat er helder is en wat nog niet. Vaak gebruik je deze om als docent in de klas een vervolg te bepalen voor de lesinhoud direct aansluitend;
  • Met programma’s als Nearpod, The AnswerPad, Edpuzzle, Showme en GoFormative, waarbij je iets verder kunt gaan dan een snelle quiz. Bij deze programma’s kun je leerlingen voorzien van feedback op vragen. De resultaten van leerlingen zijn blijvend vastgelegd en kunnen ook verbeterd worden door leerlingen op dat moment of later. De feedback hier is gericht op het individu en bepaalt niet zo zeer het directe vervolg van je les. Dat kan overigens wel met deze tools, ze hebben allemaal de mogelijkheid om ook een quick question te stellen.
  • Met opdrachten, toetsvragen en controle van begrip vragen op papier. Met een uitwerkingenmodel kun je hier niet alleen eigen werk laten nakijken maar ook peerreview toepassen door leerlingen van elkaar te laten nakijken. En elkaar feedback te geven op het gemaakt werk.
  • Met een exit ticket per les waarin je vragen stelt als: Wat heb je geleerd deze les?  Heb je allen begrepen? Zo niet: welke hulp heb je nog nodig?
  • Peerscholar is een digitale omgeving die al wat verder gaat en ook de feedback ontvanger terugkoppeling laat geven over de toepasbaarheid/kwaliteit van de ontvangen feedback.

Feedforward

Over het feedforward deel hebben we veel minder tijd meer gehad. We zagen wel sterk dat hier het bijdrage van de docent bij ons allemaal nog het meest gebruikt wordt.  Dat zie je ook in het schema. In feite is het de docent die de feedforward geeft, en de leerlingen elkaar die als informatiebron gebruiken. De uitdaging die ik in ieder geval voel is dat ik het eigenaarschap bij de leerling wil laten hier, maar tegelijkertijd is het de leerling die een soort wacht op mij om de feedforward te ontvangen. Sacha van Looveren heeft daar al over nagedacht bij het opstellen van haar lesplan. Ze heeft daarin, zoals je hieronder kunt zien, in de leerroute een aantal vertakkingen gemaakt op basis controle vragen. Het resultaat van de controle vraag bepaalt het vervolg van de route. Het liefst heb je hier volledig arrangeerbare (en bij voorkeur adaptieve) software voor.

symbaloo-lesplan

 

Kwaliteit van feedback

Onderzoek geeft aan dat peerreview en peerfeedback krachtige instrumenten zijn om het leren te bevorderen. Met name voor de feedbackgever. Een vraag die we niet uitgediept hebben, maar die wel benoemd is, is hoe je de kwaliteit van de feedback die leerlingen elkaar geven kunt verhogen. Goede feedback kunnen geven is niet iets wat je zomaar doet of kunt. Ook daar zul je leerlingen in moeten trainen. Er is echter nog nauwelijks lesmateriaal voorhanden om leerlingen te leren feedback te geven. Wat peerscholar hier in doet is al een stuk reflectie, maar nog steeds is trainen op het proces van feedback noodzakelijk. Misschien iets voor een vervolgsessie?

The after party

Wat doet zo’n bijeenkomst met de aanwezigen? Hier zo maar een paar terugblikken op twitter:

tweet1 tweet2 tweet3 tweet4 tweet5 tweet6 tweet7

Leeropbrengst Frans Droog : https://fdroog.wordpress.com/2016/10/30/leren-voeden-via-feedup-feedback-feedforward/

Blog van Rhea Flohr: http://rheaflohr.weebly.com/blog/the-crowd-organiseren-van-feedback

 

Voor mezelf: ik heb het schrijven van een blog nodig om alle indrukken te verwerken. Mijn volgende stap is dat ik met name wil gaan kijken naar het maken van een start met peerfeedback. Mijn leerdoelen krijg ik met mijn rubrics voldoende in kaart om u meer aandacht aan de feedback tussen leerlingen te gaan bevorderen.  Ik ben dan ook erg blij dat we bij Rob van Bakel mogen aanschuiven over een paar weken als hij een workshop peerfeedback gaat geven. We gaan wisbordjes bestellen, want collega Kirsten en ikzelf hebben ook te maken met klassen waarin de tablet/laptop niet altijd beschikbaar is. En vooral gaan we met collega’s delen wat vandaag allemaal is langsgekomen.

Delen is het nieuwe vermenigvuldigen.

 

PS: uiteraard is ook deze aanbod geweest, hij blijft prachtig.

 

 

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren