Onderwijs podcasts

Sinds een paar maandjes wandel ik wat meer en tijdens het wandelen ‘wandelen’ ook mijn gedachten vaak allerlei kanten op. Niet erg, dat helpt bij het verwerken van allerlei ideeën en gedachten. Door dat wandelen is er ook wat minder leestijd beschikbaar. De stapel nog te lezen boeken, 90% onderwijs gerelateerd) wordt steeds groter.

En dan kom je een twitter berichtje tegen van Craig Barton over een podcast met David Didau (waarvan er een boek in mijn nog te lezen stapel ligt). Ik zie een mogelijkheid om het wandelen te combineren met professionaliseren: ik ga podcastst luisteren tijdens het wandelen.

Op zoek naar goede, leuke, interessante en relevante podcasts brengen me bij de volgende ‘sites”:

http://www.mrbartonmaths.com/podcast/

Craig Barton is een wiskunde docent in Engeland die ook het boek ‘How I wish I’d thaught math’ geschreven heeft en waar ik laaiend enthousiast over ben. In dat boek verwijst hij veelvuldig naar gesprekken die hij met experts en onderzoekers heeft gehad. Dat levert een mooie verzameling gesprekken op, waarvan een recente met Mark McCourt (@EmathsUk) echt briljant is. Veel gesprekken gaan over: wat werkt in klaslokalen vanuit enerzijds evidence-informed onderzoek en vanuit praktijk ervaring. Ze zijn het regelmatig oneens met elkaar en juist die tegenstelling (met respect voor de ander) zet mij steeds aan tot denken en eigen reflectie.

http://flipthesystem.libsyn.com/

René Kneyber, o.a. mede auteur van Het Alternatief en lid van de onderwijsadviesraad heeft een serie podcasts die de moeite waard zijn om te beluisteren. De meest recente (op dit moment) met Lucy Crehan en David Didau is een hele boeiende. Het gesprek met Eva Naaijkens over ‘Wat als we nu weer eens gewoon gingen lesgeven’ heeft mij over de streep getrokken om ook dat boek toch aan te schaffen.

http://www.learningscientists.org/podcast-episodes

De Learning Scientists zijn wellicht bekend van hun website met leerstrategieën als Retrieval practice, Spaced practice etc. Dat ze ook podcasts hebben is wellicht niet bij iedereen bekend. De uitzending met Naomi Winstone over Feedback en die met Jared Cooney Horvath over Memorizing facts vs Using information zijn het beluisteren waard.

Omdat ik nog niet zo bekend ben in de podcast wereld heb ik een oproep op Twitter gedaan met het verzoek welke podcasts ik op mijn afspeellijst moet zetten.

Dat leverde de volgende verzameling op die ik nog niet beluisterd heb, maar wel aan mijn Podcast app heb toegevoegd.


http://www.spencerauthor.com/podcast/


https://gimletmedia.com/shows/startup/v4he75


https://www.cultofpedagogy.com/pod/


https://wirededucator.com/podcast/


http://www.changethenarrative.net/podcast


 

Gaan wandelen is voor mij een stuk makkelijker geworden, want ‘die ene podcast wil ik nog afluisteren!’.  Mijn gedachten ‘wandelen’ nog steeds met me mee en van me af. Soms zo erg dat ik een stukje terug moet ‘spoelen’ omdat ik wat gemist heb: ik was wat ik hoorde aan het vertalen voor mijn les de komende dag, of wat we als school kunnen doen.
Mijn boekenstapel blijft groeien. Podcasts luisteren blijkt daar geen oplossing voor te zijn. Toch ervaar ik het als bijzonder inspirerend om gesprekken van professionals en mede docenten te beluisteren. Ik merk de neiging zelfs om me af en toe in het gesprek te willen mengen.

Als ik nog belangrijke, inspirerende en/of verdiepende podcast mis die mij helpen iedere dag een beetje betere docent te worden, dan hoop ik dat je je suggestie in de opmerking hieronder achterlaat!  Alvast bedankt.

Advertenties

A new online Math program: Blutick

This blog is a translation (hopefully not all too bad) of an original Dutch blog: https://jvremoortere.wordpress.com/2019/04/30/een-nieuw-wiskunde-programma-blutick/

Last january I had the privilige to attend a studytrip to London. Besides visiting several schools (Paddington Academy, Wren Academy) and attending a maths conference (Mixed Attainments Maths) , I also visted the BETT.

When preparing for my visit to BETT, I read an article in the BETT magazine about a new startup: Blutick. At the BETT I met and spoke with Rob Percival . We agreed that I would start using Blutick and share our findings with them.

And I have not regretted it for a single moment.

What is Blutick?

Blutick is an online math program. It offers unlimited practice material for a variety of math subjects. Sofar, that’s nothing new. Algebrakit, Numworx, DWO, Wiskunjetrainen etc do that as well (all are Dutch online math programs) . Most of these programs offer, like Blutick, per subject several levels (increasing in difficulty)

What makes Blutick so special?

Each subjects has the same screen layout:

On the left side you can find and browse through the offered subjects. Beneath the name Blutick on the top left corner, you’ll find that Blutick is orgnasised in four domains: Numeral, Algebra, Geometry and Statistics. As Blutick is still work in progess (a beta product), not all is filled.

In the main screen you will always find three parts:

  1. A instruction video related to the subject and level (video’s are not too long and are to the point).
  2. Next to it, is the worked example. In the screenshot above you can see that I have clicked a few steps already. The students have to click through the worked example as well, it’s not shown in full right away (which I like).
  3. Below the video and worked example it is up to the student to start working the the subject and level.

Here starts another feature which distinguishes Blutick from other programs: smart and usefull feedback! The program recognizes common misconceptions and frequently made mistakes and gives spot on feedback so the student knows what to look at to improve. Two examples :

Mark the use of colours: red is a real mistake/error. The yellow/orange is not completely wrong but has area to improve, student is not finished yet. I noticed that the feedback is still improving. While the number of users is growing, the programmers analyse the given answers by students an adjust, complement, improve the feedback.

Levels

Each subject has three levels. Sometimes six, but then the subject is split into a part I and a part II. In the level’s you will find a clear structure and increasing difficulty. With fractions for example:

Level 1: Adding fractions with the same denominator
Level 2: Adding fractions with different denominators
Level 3: Substracting fractions with different denominators

At this moment all fractions are single fractions. After multiplying and dividing single fractions follows the part where Mixed numbers come in, in the following order:

Level 1: Multiplying mixed number fractions
Level 2: Dividing mixed number fractions
Level 3: Adding and substracting mixed number fractions

This structure feels logical to my students. I see a learning curve is steeper then compared to the structure offered by my normally used method.

Compared to the UK, the curriculum in the Netherlands has a different order in which subjects are offered to students. When doing algebra fractions we came to the following level 3:

My first years (12/13yr olds) haven gotten into expanding double brackets, let alone, factorise them. That makes this level three impossible to make. This is no problem, though. You can plan tasks for students, and not only tasks, but you can also plan on levels within a subject.

The main advantage of this, is that with the quiz at the end of the task, the program takes into account which levels you had planned. Normally a quiz (of six questions) has two questions per level. But when only two levels are planned, the quiz now has three questions per planned level. There is only one condition: the student has to start the task from it’s task list and not via browsing through the menu on the left.

Teacher information

At our school (Ashram College) we and the students work with the google suite for education. The integration is ok, as excpeted. In Blutick you make a class, which gets a code. You can invite students or ask them to use the code provided to add them to your class. Per class you add tasks with deadlines. The tasks can be all levels, or not, that’s up to you.

In the Markbook you get an overview per class of all students and all planned tasks. The score you see, is based on the end quiz per subject.

Clicking on the ‘eye’ icon above a column give you the option to hide the colomn, which gives you a better overview (by removing old tasks form view). Per subject/task you can zoom in on more detail of the shown score.

In the details you can see how long the student has worked on the quiz, how many hints he/she used an how many mistakes haven been made. I don’t know the math to calculate the score, but take care. A score of 90 or higher is not a 9 out of 10 score! I’m still nog sure how to use this score.

There is also ‘management’ info from the students perspective.I’m not sure (as I am typing this) if the student has such an overview as well.

In this overview you see the planned tasks and how the student has been working on that task. Using the View full working you can look into all that the student has answered, including the received feedback. My students would like to be able to look into their old work as well, which is currently not possible (I think).

The third perspective on the results if from the task point of view.

All in all there is a lot of info you van use as a teacher to aid en support individual students and for next class preparation.

Our experiences so far.

For the most Dutch students the use of the English language was not so much of a problem. For the math specific terms (which are totally different inour language) I made a translation table.

For example:

What I have seen happening in my classroom is that the students made it through the fraction subject in 2/3rds of the time I normally use with similar classes. The use of Blutick aided the weak, average and strong student in the same amount as far as I can tell.

The combination of video (not much used though, see a little further in this blog) , worked example and direct /usefull feedback aids student enormously. Of the 28 students in my class, about 9 of them have done more then planned, mostly by self study on Blutick. I just had a fes check moments with them. By going through the double brackets and factorising they were able to do the level 3 fractions, mentioned earlier.

I started each lesson with a 5 to 10 minutes central discussion, based on the info I got from Blutick overviews. We worked out some examples, where I focused more on the strategies, the thinking steps and notation rules. Each week they made also some tasks on paper. Which is really needed for two reasons: writing uses different parts of your brain as compared to typing. This strenghtens their memory. Second: there are no hints and no feedback. So a little more struggle. Which is good, based on essential desirable difficulties.

What do students think? Based on a brief survey.

Do you watch the video?

(1= never, 5 = always)

Do you use the worked example?

( 1= never, 5 = always )

How userfriendly is Blutick?

(1= not at all, 5 = couldn’t be better)

Do you think that using Blutick is more efficient / do you learn better with Blutick then with a traditional method (book) ?

(1= not at all, 5 = couldn’t be better)

Describe what you like about Blutick.

In short: they like the feedback, the worked example, working in your own pace, the quiz to check for understanding, I learn faster, like working online.

Can you give Rob (Blutick) tips or advice to improve Blutick?

In short: a Dutch version would be appreciated, the feedback can be better (more related to made mistake), a notepad could be helpful, looking back into own work.

What’s next?

Next week, we’ll have a meeting with the math teachers (two otther math teachers have been using Blutick as well) to decide if we are going tp use Blutick next schoolyear and if so for what subjects. It doesn’t covers the whole curriculum, so an additional method is needed. Also, Blutick is great for strengthening skills. For developping a math mind (think like a mathematician) other resources are needed (like Don Steward of Resourceaholic)/

Working together with the Blutcik development team (Rob) is great. They respond quick and take your feedback serious. Several suggestions habe made it to the product as well. So keep up the good work guys (and girls?). You’ve won my appreciation.

Een nieuw wiskunde programma: Blutick

Afgelopen januari had ik het voorrecht om mee te mogen op een studiereis naar London. Naast het bezoeken van een aantal scholen (Paddington Academy, Wren Academy) en een wiskunde conferentie (Mixed Attainments Maths) waar ik al eerder blogs over schreef, heb ik ook de BETT bezocht.

In de voorbereiding daarop zag ik een klein artikel in het BETT magazine over een startup bedrijf Blutick. Op de beurs heb ik de oprichter, Rob Percival ontmoet en gesproken. We hebben daar afgesproken dat ik met de beta versie aan de slag zou gaan in mijn klas(sen).

En daar heb ik nog geen seconde spijt van gehad!

Wat is Blutick?

Blutick is een wiskunde programma. Het programma biedt op tal van onderwerpen een onbeperkte hoeveelheid oefenmateriaal. Nu is dat op zich niet nieuw. Algebrakit, Numworx, DWO, Wiskunjetrainen etc bieden dat ook. De meesten van dit soort programma’s bieden daarin, net als Blutick, per onderwerp ook meerdere niveau’s.

Wat maakt Blutick dan bijzonder?

Ieder onderwerp is op een zelfde manier opgebouwd:

Aan de linkerkant vind je de verschillende onderwerpen. Onder de naam Blutick linksboven zie je dat er een numeriek deel is, een algebra deel, een meetkunde deel en een statistiek gedeelte. Nog niet alles is gevuld (het is een beta product). In het grote scherm zit altijd de drie indeling:

  1. Een uitleg video over dit onderwerp en passend bij dit niveau (level).
  2. Daarnaast staat een uitgewerkt voorbeeld bij dit level. Ik heb in het voorbeeld hierboven al een aantal stapjes doorgeklikt, het uitgewerkte voorbeeld staat er niet al in één keer. De leerling moet er stap voor stap doorheen.
  3. Onder deze uitleg en het voorbeeld staat de opgave voor de leerling om te oefenen. De leerling gaat in stapjes aan het werk.

En dan komt een mooie toevoeging wat Blutick in mijn ogen nog verder onderscheidt van andere programma’s: intelligente feedback. Het programma herkent een aantal veel voorkomende fouten en geeft op basis daarvan gerichte feedback terug. Een tweetal voorbeelden:

Op het kleur gebruik is ook gelet: rood is een echte fout, oranje/geel is niet helemaal fout maar ook niet helemaal goed. Wat mij is opgevallen, is dat de feedback nog steeds in ontwikkeling is. Naarmate Blutick meer gebruikt wordt, analyseren de makers de gegeven (foute) antwoorden en breiden op basis daarvan de feedback uit.

Niveau’s en opbouw

Ieder onderwerp kent minstens drie niveaus. Soms ook zes, dan is het onderwerp opgedeeld in een deel I en een deel II. In de levels is een duidelijke opbouw zichtbaar. Bij het optellen en aftrekken van breuken is dat bijvoorbeeld:

Level 1: Gelijknamige breuken optellen
Level 2: Ongelijknamige breuken optellen
Level 3: Ongelijknamige breuken aftrekken

In eerste instantie is dat allemaal nog zonder helen in de opgave (niet in de uitkomsten). Pas bij het onderdeel Mixed numbers komen de helen erbij, in de volgorde:

Level 1: Vermenigvuldigen van ongelijknamige breuken met helen
Level 2: Delen van ongelijknamige breuken met helen
Level 3: Optellen en aftrekken van ongelijknamige breuken met helen

Ik merk dat mijn leerlingen dit prettig vinden en ik merk dat de leercurve steiler is dan hoe ik het altijd deed (optellen gelijknamig zonder helen, met helen, ongelijknamig zonder helen, met helen, vermenigvuldigen zonder helen, met helen etc.

De praktijk laat ook zien dat de opbouw van het curriculum in Engeland een andere volgorde kent, in vergelijking van die in Nederland. Bij het onderdeel letterbreuken komt al vrij snel het volgende terug:

Mijn brugklassers die nu met breuken bezig zijn, hebben het wegwerken van dubbele haakjes, laat staan het ontbinden ervan, nog helemaal niet gehad. Dat is geen bezwaar voor het inplannen van taken, je kunt namelijk op level niveau inplannen.

Het voordeel hiervan is dat bij de afsluitende quiz per onderwerp rekening gehouden wordt met de ingeplande levels. Normaal bestaat een quiz uit zes vragen: twee per level. Plan je echter twee levels in, dan krijg je drie vragen per level in de quiz. Op één voorwaarde: de leerling moet dit onderdeel starten vanuit zijn/haar taak overzicht en niet vanuit het browsen door de inhoud.

Docenteninformatie

Als docent maak je klassen aan en deel de de klascode met de leerlingen. De integratie metGgoogle (classroom) is standaard gewoon mogelijk en dat werkt voor ons prima. Vervolgens kun je taken per klas aanmaken en daarbij deadlines aangeven.

In het Markbook zie je een totaal overzicht van alle leerlingen en alle taken, met daarbij de score op de eindquiz per onderdeel.

Je hebt de mogelijkheid met het ‘oogje’ om bepaalde onderdelen uit je overzicht te halen. Per onderdeel kun je nog inzoomen naar detail informatie over de gemaakte quiz.

Per leerling zie je hoe lang hij/zij met de quiz is bezig geweest , hoeveel hints gebruikt zijn en hoeveel fouten zijn gemaakt. De exacte formule om de eindscore te berekenen ken ik niet, maar hier moet je niet blind staren op een score van > 90 is in orde. Dan kunnen er nog best veel hints gebruikt zijn of fouten zijn gemaakt, ik ben er nog niet helemaal uit of ik met deze eindscore ergens een grens wil leggen en of ik deze wil gebruiken.

Behalve naar een klas, kun je ook naar een leerling kijken.

Je zit hier van één leerling een overzicht van alle taken. Je kunt per taak ook naar alles kijken wat een leerling heeft ingevuld (en wanneer) via de View full working . Je ziet dan ook welke feedback hij/zij heeft gehad.

Behalve vanuit de leerlingen en de klas kijken, is er ook nog de blik vanuit de taak/ taken.

Al met al behoorlijk wat ‘management’ informatie die je als docent kunt gebruiken bij het begeleiden van individuele leerlingen of als voorbereiding op je volgende les.

Ervaringen

Het feit dat het programma in het Engels is, hebben mijn vwo leerlingen niet als belemmerend ervaren. Ook de havo klas kon er prima mee werken. Wel heb ik een kleine vertaal tabel gemaakt voor de vakspecifieke termen.

Voorbeeld:

Sommige leerlingen hadden Chrome standaard op ‘vertalen’ gezet. Dat levert soms wat gekke zinnen op en bij de uitwerkingen van de uitgewerkte voorbeelden verscheen daardoor soms ook wat programmeer taal. Advies: gebruik gewoon Engels.

Wat ik heb zien gebeuren is dat ik in 2/3 van de normale tijd leerlingen op het gewenste eindniveau heb zien komen. Die winst zie ik bij de zwakkere leerlingen, bij de gemiddelde leerlingen en bij de snelle/goede leerlingen.

Alle drie de groepen profiteerden van de combinatie: video, voorbeeld en directe feedback. Van de 28 leerlingen uit mijn klas zijn er 9 ook verder gegaan dan nu de lat lag: zij zijn met dubbele haakjes en ontbinden doorgegaan zonder al te veel begeleiding van mij als docent (op een aantal check momenten na). Zij (brugklassers) zijn nu zelfs in staat om de opgave zoals die wat plaatjes hierboven in Level 3 letter breuken te maken.

Ik ben iedere les gestart met een centrale start van 5 – 10 minuten op basis van de resultaten die ik gezien had. Met voorbeeld opgaven, aangeven wat belangrijk is, welke denkstappen erbij horen, welke strategie je kunt gebruiken etc. Daarna maakten de leerlingen in hun schrift nog twee opgaven van het bord. Eén keer per week heb ik nog opdrachten op papier gegeven die ze ook op papier moesten maken. Dat is wel een vereiste merk ik: op papier sommen maken ervaren leerlingen heel anders dan digitaal, plus de feedback ontbreekt, dus er wordt iets meer geworsteld (desirable difficulties), wat goed is!

En wat vinden leerlingen? De resultaten van een korte enquête:

(1= nooit, 5 = altijd)
(1= nooit, 5 = altijd)
(1= helemaal niet, 5 = helemaal top)
(1 = helemaal niet. 5 = absoluut)

Hoe verder?

Volgende week zitten we met de sectie bij elkaar. Behalve in mijn klas, zijn twee collega’s ook in hun klassen aan de slag gegaan met Blutick. We gaan onze ervaringen delen en dan overleggen of we voor komende schooljaar Blutick gaan aanschaffen. Een prijsopgave moeten we nog krijgen. Het zal niet voor het hele curriculum kunnen, dus er zal een methode naast moeten bestaan. We gebruiken nu een combinatie van de stercollecties van VO content met Math4all. Ik vermoed dat de combinatie best goed kan werken.

Het samenwerken met de makers is heel fijn, we liepen regelmatig ergens tegenaan. Rob en zijn team reageren dan adequaat en snel. Ook verschillende suggesties voor verbeteringen zijn doorgevoerd in het beta product.

Een formatieve werkvorm: My favorite no.

Afgelopen maandag was het RTL4 programma EditieNL te gast op onze school (het Ashram College in Alphen aan den Rijn) en in mijn wiskunde les. De aanleiding waren twee artikelen in het AD over de ‘doorgeslagen toetscultuur’ en ‘formatief evalueren’ :

De uitzending van EditieNL , waarin ook leerlingen van ons te horen zijn over formatief evalueren, is hier terug te zien:

https://www.rtlnieuws.nl/editienl/laatste-videos-editienl/video/4670786/leerling-komt-om-toetsen

Naar aanleiding van deze uitzending heb ik een paar vragen gekregen omtrent de werkvorm die ik hier inzette. Deze werkvorm heet: My favorite no. Niet zelf bedacht uiteraard maar wel een werkvorm die ik graag inzet in mijn les. Ik heb deze opgepakt vanuit de volgende video.

Formatief evalueren gaat over doelgericht leren. Leren van fouten is daarbij voor mij (en hopelijk inmiddels ook voor mijn leerlingen) een natuurlijk proces. Een proces dat je bewust en doelgericht kunt stimuleren in je leslokaal.

Wat ik doe, is een kleine opdracht geven. In de les die opgenomen is, was dat een opgave voor het optellen, en een opgave voor het vermenigvuldigen van ongelijknamige breuken met helen. Het voortraject was dat de leerlingen dit al beheersen voor ongelijknamige breuken zonder helen en de afgelopen les bezig geweest zijn geweest met het rekenen met helen erbij.

De vraag voor mezelf was: hoe ver zijn ze daarmee en waar lopen ze tegen aan? Wie staat waar, zonder specifiek dat op leerling niveau te willen monitoren, maar meer als leermoment voor de hele klas.

Bij het ophalen kijk ik naar de gemaakte fouten en ik zoek eigenlijk naar twee dingen:

  • Welke fout komt vaak voor?
  • Welke bekende mis-conceptie vind ik terug? Dat zou in dit geval kunnen zijn: een fout in het gelijknamig maken, of de helen niet (goed) terug in de breuk zetten. Deze mis-concepties heb ik in de voorbereiding op mijn netvlies gebrand.

Uit de fouten kies ik het liefst twee antwoorden op basis van bovenstaande, die laat ik zien aan de klas en waarna ik leerlingen in tweetallen laat nadenken en discussiëren of ze de fout kunnen vinden. Die discussie verplaats ik vervolgens naar een klassikaal gesprek. Ik stimuleer daarbij het gebruik van vaktaal in de analyse naar waar de fout zit, en hoe je de fout kunt herstellen/voorkomen. Ik geef ook altijd aan wat er (ook in de foute uitwerking) wel goed is gegaan. De antwoorden zijn anoniem (en als er een naam op staat, vouw ik die om), waardoor het ook veilig is voor leerlingen.

Hier hebben zowel de goede als de minder goede leerlingen baat bij:

  • De goede leerlingen, die de vraag in eerste instantie wellicht goed hadden gaan een analyse fase in en moeten vanuit hun analyse leren verwoorden wat ze constateren en gaan uitleggen hoe het wel moet. Dit verdiept hun leren en begrip van de lesstof;
  • De minder goede leerling, die de vraag wellicht fout had, of daar nog niet zo zeker over was, krijgt het denken te horen wat geleid heeft tot het maken van de fout. Dit denken expliciet maken helpt hen hun eigen gedachten te ordenen en geeft daarmee ook een handvat om de juiste strategie een goede plek te geven.

Na deze klassikale bespreking geef ik nog één opgave op het bord voor leerlingen om in het schrift te maken. Een verwerkingsmoment die met name gericht is op de leerlingen die hier nog echt wat te leren hadden en een extra oefening voor de snelle/goede leerling (inslijten/automatiseren). Deze stap lukt het beste als het een vaardigheid betreft is mijn ervaring. Een kennisvraag leent zit daarbij denk ik wat minder, maar daar ontbreekt even mijn ervaring om daar een onderbouwde uitspraak over te doen.

Het is niet altijd zo dat dit proces altijd binnen één les plaats vindt. De vraag stel ik soms ook als een soort Exit ticket aan het einde van de les. Dan bestudeer ik thuis de resultaten en bereid mijn volgende les hierop voor. Vaak doe ik dat bij onderwerpen waarbij het begrip van een nieuw concept wat complexer is.

Je kunt deze werkvorm op papier doen, handig als je ook iets van een projector hebt. Digitaal kan ook met apps als Nearpod en Goformative bijvoorbeeld. Hierbij kun je makkelijk antwoorden van leerlingen verzamelen op op het bord laten zien.

Verder lezen kan bijvoorbeeld in dit stappenplan (Engelstalig)

Mixed Attainment Maths Conference

Bij de voorbereiding van de studiereis naar London, waar schoolbezoeken, BETT en workshops in relatie tot gepersonaliseerd leren en ICT gepland staan, kwam ik via twitter op de Mixed Attainment Conference. Op de geplande vrije zaterdagochtend, voorafgaand aan de terugreis heb ik het ochtendprogramma hiervan bijgewoond.

Op hun site staat het doel van de conferentie als volgt beschreven:

To help form a community of teachers who share a common belief in social justice and the value of not separating children into groups according to some notion of their (fixed) ‘ability.’

De workshops die gegeven worden, zijn niet commercieel van aard. Sterker nog: het zijn collega wiskunde docenten die hun best practice komen delen. Het zijn ook workshops waarin iedereen aan het werk wordt gezet: geen lezingen, maar na een korte introductie worden we zelf als student ondergedompeld in de praktijk. Om vervolgens er weer met elkaar boven te gaan hangen en te reflecteren: wat gebeurde er, hoe reageer je in de klas, welke keuzes kun je maken, en waarom. Hele toffe intervisie.

NRich: Low Threshold – High Ceiling

De eerste workshop die ik bijwoonde was van Alison Kiddle & Charlie Gilderdale die vanuit Nrich Maths het concept van Low Treshold, High Ceiling toelichten. Zijn hebben een hele verzameling wiskundige denkactiviteit-achtige opdrachten voor verschillende niveau’s. De aard van die opdracht is dat ze toegankelijk zijn voor alle leerlingen, zowel de sterke als de minder sterke. Ondanks de lage instap en toegankelijkheid van de opdracht is er ook een behoorlijke verdieping te behalen, maar die is niet noodzakelijk. Ofwel: de leerling kan zijn eigen uitdaging er in vinden.

Een voorbeeld van een opgave waar we zelf aan gewerkt hebben is de Polygon Rings:

Verdiepende vragen:
Once you’ve had a chance to explore, here are some questions you might like to consider.

How many pentagons form a ring?
How many decagons would form a ring?
Why do they fit together so neatly without overlapping or leaving a gap?

What about other polygons?
Can you always make a ring?
Is there a way to predict how many polygons you need to form a ring?

Deze opdracht werd op verschillende manier aangepakt door de aanwezigen. Van gebruik makend van symmetrie tot en met hoeken berekenen.

Een andere opdracht, die voor mij mooi passend kwam bij het onderwerp dat ik zelf op dat moment in de klas aan het doen was.

Neem vier opeenvolgende hele getallen. Vermenigvuldig het eerste en vierde getal met elkaar. Vermenigvuldig het tweede en derde getal met elkaar. Noteer het verschil tussen beiden.

Als je deze opdracht aan leerlingen geeft, komt de verwondering dat het verschil altijd twee is. En hoe kun je dat nou verklaren?

Met algebra : neem voor het eerste getal n, dan n+1 etc. en werk de vermenigvuldiging uit.

Het mooie vind ik dat je leerlingen hiermee stimuleert om als een wiskundige te denken. De leren relaties leggen tussen wiskunde onderwerpen en leren de technieken die ze geleerd hebben in te zetten om verklaringen te vinden en beweringen of vermoedend te onderbouwen. Iets waar we in het huidige curriculum vaak te weinig tijd voor vinden.

Inquiry Maths

De tweede workshop was van Andrew Blair, van Inquirymaths borduurt op deze werkvormen voort. Een slide die het denk ik aardig samenvat is de volgende:

Met de nadruk op de laatste drie bullits hiervan kregen we de volgende opdracht:

Zoek uit wat hier gebeurd en formuleer er zoveel mogelijk vragen bij, en probeer niet te blijven hangen in constateren. Dus van “7 en 13 zijn priemgetallen” naar “zijn de volgende omcirkelde getallen ook priemgetallen?”

Het stellen van vragen triggert veel meer de nieuwsgierigheid en creëert een meer onderzoekende houding.

Nadat we aan de slag waren geweest voor een aantal minuten kregen we een setje van heel veel mogelijke vervolgacties. We moesten er een tweetal uitkiezen hoe wij nu verder zouden willen gaan:

Je zult zien dat leerlingen op een verschillende manier door willen gaan: meer zelfgestuurd – meer docentgestuurd; vraaggericht – antwoord gericht; alleen – samen.

Op het volgende blad zijn uitwerkingen van twee klassen zichtbaar gemaakt en rechts zie je de keuzes die de leerlingen maakten om door te gaan. Duidelijk is dat de ene klas al veel meer inquiry based bezig is geweest t.o.v. de andere klas.

Ook hier zie je de wiskundige denkactiviteiten terug, gericht op het leren van een onderzoekende, nieuwsgierige houding: “Learning to think like a mathematician.”

Hiermee raakt je ook de metacognitie die bij ons vak (wiskunde) o zo belangrijk is. En dat hoeft uiteraard niet gelijk met activiteiten zoals hierboven, maar kan ook prima vanuit een paar simpele vragen:

Of met behulp van de posters over het bevorderen van wiskundige denken, waar ik eerder een blog over schreef:

https://jvremoortere.wordpress.com/2017/03/05/co-creatie-van-een-wiskundig-denken-poster/

Al met al een mooie waardevolle invulling van een zaterdagochtend in Londen. Thanks to all the math teachers I worked with that morning! Cheers.

Schoolbezoek Paddington Academy (Londen)

Een reis van ruim een uur en aansluitend een wandeling van 20 minuten, bracht ons op Paddington Academy (https://www.paddington-academy.org/).  Een school die bekend staat als zeer strikt (naar voorbeeld van Michaela Community School – https://mcsbrent.co.uk/ ) en met uitzonderlijke goede resultaten op de landelijke examens (stabiel in de top 1% beste resultaten). Het advies vooraf was ook om even goed na te denken over de kleding die je zelf gaat dragen bij dit bezoek, aangezien het voor de leerlingen tot op de sokken voorgeschreven is.

Net als op Wren ademt deze school rust uit, met overal in het gebouw korte spreuken op de muur ter bekrachtiging van de ethos: Work Hard,  Knowledge is power, Be better then yesterday etc. De ontvangst is prima, het programma is top en we krijgen alle ruimte om klassen in te lopen en met leerlingen in gesprek te gaan. Gezien het hoge tempo in de lessen en de docentsturing van de lessen (directe instructie – met ook wisbordjes), merk ik bij mezelf dat ik de leerling niet van de uitleg wil afleiden en is het zoeken naar kleine momentjes om eens een vraag te stellen.

De context van de school is wel belangrijk om te weten. Op deze school is 80% moslim, slechts 1% blank Brits. De school staat in een gebied waar je kunt spreken van achterstandswijken met een diversiteit aan nationaliteiten en waar heel veel leerlingen thuis een andere taal dan Engels spreken. Leerlingen komen vaak vroeg naar school, het is voor hen een rustpunt en een stabiele en duidelijke omgeving. De discipline die wij hier wellicht wat als militaristisch beschouwen geeft een kind hier zo veel duidelijkheid en regelmaat dat zij dat als prettig ervaren. Een leerling zegt daarover letterlijk dat indien je straf krijgt, je zeker weet dat de leraar dat niet doet omdat hij/zij je niet mag. De straf heeft dus geen emotionele lading die raakt aan de eigenwaarde van de leerling of de relatie met de docent. De persoonlijke aandacht in de les gaat uit naar de leerbehoeften van de leerling. Op de gang en buiten de les is ruimte voor een meer persoonlijk en sociaal contact met de docent.

De school als doel om leerlingen een kans te geven op goed onderwijs, hoge resultaten en toegang tot de universiteit omdat ze geloven dat dit leidt tot een gelukkig en succesvol leven.

Hun missie en waarden zoals ze bij binnenkomst in het gebouw te lezen zijn:

Een van de manier om hun doel te bereiken is het zorgen dat er geen onderwijstijd verspilt wordt. Dat uit zich o.a. in de volgende posters die in ieder lokaal duidelijk zichtbaar ophangen:

Dit in de praktijk uitvoeren is de volgende stap. Hoe zorg je ervoor dat er die onderbrekingsloze lessen zijn en dat leerlingen zich houden aan deze afspraken en uitgangspunten?

Op Paddington is er voor gekozen om dat met een strakke discipline aan te pakken. Die discipline is herkenbaar op verschillende onderdelen:

  • De te dragen uniformen zijn tot op detail beschreven. Inclusief het (verbod op) dragen van sieraden,  welke kapsels wel en niet zijn toegestaan en welke soorten jassen & schoenen er gedragen mogen worden. Zowel op Wren als op Paddington hebben de sixth form leerlingen iets meer ruimte en zijn hun voorschriften wat ruimer opgesteld.
  • Leerlingen hebben 12 onderdelen in hun doorzichtig etui/mapje. Deze 12 onderdelen zijn specifiek beschreven en worden twee keer per week gecontroleerd op aanwezigheid.
  • Iedereen gebruikt dezelfde agenda om huiswerk in te noteren en af te vinken welk huiswerk af is. De achterkant van de agenda is een wisbordje.
  • Afwezigheid op school wordt niet geaccepteerd, gemiste lessen worden diezelfde week nog ingehaald.
  • Leswisselingen gebeuren in stilte en leerlingen wachten netjes in de rij bij het lokaal voor ze binnen gevraagd worden door de leerkracht.

Afspraken nakomen en sancties:

Het niet nakomen van alle beschreven voorschriften geeft een waarschuwing, bij de derde waarschuwingen moet een leerling naar de isolatieruimte. Als dat op het 4e lesuur van de dag is, dan zit de leerling daar tot half zes en de volgende dag vanaf aanvang tot en met het einde van het 4e les uur. In deze ruimte werkt de leerling zelfstandig aan schoolvakken. Over de sancties die de school op legt valt door ouders ook niet te discussiëren. In de driehoek leerling – ouder – school verwacht men wederzijds vertrouwen. Dat houdt ook in dat ouders de school vertrouwen in dat wat zij doet, in het belang van de leerling is.

In de schoolbrochure is aangegeven waar men op let:

De leerlingen die ik heb gesproken geven aan dat het niet vaak voorkomt dat leerlingen in de isolatie zitten. In het begin is het wennen aan het strikte beleid, maar went snel en geeft duidelijkheid. Ze kunnen ook benoemen dat de regels heel duidelijk het leren bevorderen “en daarvoor zijn we op school”.

In de presentaties die we kregen komt ook de onderwijskundige kant wat meer aan het licht en zien we ook de aandacht voor de leerbehoeften van groepen leerlingen en van individuele leerlingen.

Er zijn klasseplattegronden gemaakt met daarop veel leerling specifieke informatie:

De gekleurde vakjes zijn de resultaten/scores van leerlingen op de verschillende vakken. Daarnaast zijn er handgeschreven bijzonderheden waar de docent rekening mee dient te houden bij het aanspreken/aansturen en begeleiden van de leerling.

In de lesplannen die iedere sectie maakt staat informatie over de les, maar wordt ook aangegeven bij welke leerlingen er extra aandacht nodig is.

Hoe langer ik hier naar kijk hoe indrukwekkender ik dit ingevulde lespland vind.

In de presentatie over het curriculum en kwaliteit van leren werd veel gesproken over de cognitieve workload theorie, interleaving, formative assessment, retrieval practice en literacy.  In het lesplan wat je hier kunt zien, komt dit allemaal terug.

De sectieleiders maken de lege lesplannen, waarin ze het curriculum verdelen over alle lessen van het hele jaar. De docent gaat daar dan verder zijn lessen op voorbereiden. Bij alle genoemde aspecten dient hij/zij rekening te houden. Uiteraard zal de ene docent dat uitgebreider doen dan de ander, maar alle aspecten moeten aandacht krijgen. Schoolleiding ziet hier ook op toe door wekelijks, zo niet dagelijks, lessen binnen te wandelen en observaties uit te voeren. Niet alleen gericht op de leerlingen, maar dus ook op de docenten. Bij docenten waar het wat minder gaat wordt daarna een interventie gedaan en wordt gekeken welke hulp en begeleiding de betreffende docent nodig heeft.

In sectie-vergaderingen wordt altijd vooruitgekeken naar komende onderwerpen en wordt afgestemd welke didactiek daarbij het meest effectief is om het leerlingen aan te leren. De docenten staan 80% van hun aanstellingsomvang voor de klas. De overige 20% is voor de lesvoorbereidingen en overleggen. Bij taken als sectiehoofd, jaarlaag leider etc is het aantal uur voor de klas uiteraard lager.

Docenten die we spreken geven aan dat er een heel hecht team draait: de school wordt echt door en met elkaar gemaakt, niemand verzaakt daar in. Alle docenten staan achter de doelen en de aanpak; succes daarin kan alleen gerealiseerd worden als daar gezamenlijk in opgetreden wordt. Eén docent geeft duidelijk aan dat het lesgeven zelf op deze school veel minder energie kost dan op zijn vorige school en wel om de simpele reden dat klassenmanagement geen issue meer is. Alle tijd en energie gaat naar de les en de lesinhoud. Dat maakt niet dat het een school is waar je een relaxte baan hebt, de werkdruk is hoog, omdat vooral de verwachtingen torenhoog zijn.

In de afsluitende Q&A komt nog ter sprake dat er naast het vak curriculum er nog één curriculum draait op deze school en dat is het PSHE curriculum (ook vereist vanuit wetgeving) wat gaat over gezondheid, veiligheid, relaties en algemeen functioneren in de maatschappij.  Aanvullend gaf de principal wel aan dat ze in de toekomst wellicht nog wat meer aandacht moeten gaan geven aan ‘character building’ zoals ze dat omschreef.

En dat is herkenbaar, in alles ademt de school uit dat het onderwijs hier gaat om normen & waarden, evidence based teaching en een zwaar kennis curriculum.

Wat je daar van vindt en of dat aansluit bij hoe jij tegen de rol van onderwijs aankijkt: dat is aan jou!

En dank weer aan @Mathpaul voor de feedback!

Schoolbezoek Wren Academy (Londen)

Vanochtend op pad naar de Wren Academy. Dan blijkt wel hoe groot Londen is. Anderhalf uur onderweg en gewoon binnen Londen gebleven. Alsof je met de trein van Alphen aan den Rijn naar Den Haag gaat en daar nog even overstapt op de tram naar Scheveningen.

Maar goed, de Wren academy. Een van de best presterende scholen in het Verenigd Koninkrijk (top 50). Een school die PO en VO in zich heeft waarbij de jaren 4, 5 en 6 nog ontbreken omdat het PO er later aan toegevoegd is (vanuit lokale behoefte).  Kans om op deze school aangenomen te worden als je verder dan 500m van de school woont is trouwens klein. Ruim 1000 aanmeldingen voor jaarlijks 180 plaatsen.

Door wijzigingen (inhoudelijke verzwaringen)  in het curriculum en het aantal GCSE examens dat een leerling maximaal mag afleggen (12 stuks) hebben veel scholen het maximaal aantal lager gelegd. Zo ook Wren met maximaal 9 examens. Minder vakken, maar meer tijd per vak om de verzwaring het hoofd te bieden. Het smaller curriculum gaat veelal ten koste van de expressievakken. Wren probeert dat iets te verzachten door de leerlingen na year 8 een keuze te geven voor welke (maximaal 2) art vakken ze kiezen in year 9.  Ze hebben dus minder verschillende art vakken, maar kiezen wat hun meer ligt. Daar krijgen ze dan ook meer uren in. Zo kunnen ze alsnog enthousiast worden voor een art vak om daar examen in te doen.

De grades kunnen ze drie keer per jaar halen (of herkansen).

  • Herfst: alles van de eerste 6 weken
  • Voorjaar (februari): alles vanaf begin schooljaar
  • Zomer: voor de vakantie alles van dat vak van het hele jaar.

Bij elkaar geeft dat relatief weinig cijfers. Er was helaas geen tijd meer om door te vragen op welke wijze er tussen deze summatieve momenten invulling gegeven wordt aan het formatieve deel. Wel zag ik in een aardrijkskundeles een docent ingenomen schriften van leerlingen teruggeven waar hij feedback in het paars had bijgeschreven (die kleur gebruiken alle docenten voor feedback die verwerkt moet worden). Deze les moesten de leerlingen aan de slag met het verwerken van die feedback, om hun werk te verbeteren.

De school stelt hoge eisen aan leerlingen, ook zeker op het disciplinaire vlak. Leerlingen die we gesproken hebben spreken over ‘strict but fun’ en je raakt eraan gewend. Er hangt een rustige sfeer op de school. Geen geren, geschreeuw, geduw op de gangen of in de aula. Pesten komt hier ook eigenlijk niet voor.  In de klassen valt op dat leerlingen behoorlijk stil zijn. Ook het wachten voor het lokaal is netjes aan de zijkant langs de muur in een rij tot de docent hen verwelkomt. Leerlingen hebben spullen netjes op tafel liggen aan het begin van de les.

Pas als we in de common-room komen van de leerlingen van de sixth-form, de pre-university groep als het ware, zien we herkenning van thuis: leerlingen geen uniform meer aan, mobieltje geplakt aan de hand, zittend op de tafels en geklets wat niet meer fluisterend is.

Deze groep krijgt duidelijk wat meer ruimte. Overigens, zodra ze in de gemeenschappelijke ruimtes aan het werk zijn, zijn ook zij weer stil en meer taakgericht bezig.

Leerlingen worden ook op verschillende manieren betrokken bij het vormgeven van de leergemeenschap die ze creëren. Wat voorbeelden:

  • Leerlingen worden ingedeeld in Houses, waarin hogere-jaars leerlingen Prefect zijn. In deze houses, zorgen leerlingen voor elkaar en helpen ze elkaar door hun schooltijd heen
  • Bij de receptie zit een (year 8) leerling-receptionist. Die volgt die dag geen les, maar werkt daar zelfstandig aan huiswerk waarbij hij/zij kleine klusjes krijgt van leerkrachten (briefjes rondbrengen, kopietje ophalen e.d.).
  • Een aantal leerlingen bezoekt ongeveer 1 x in de twee maanden een dag lessen bij docenten van een lagere jaarlaag. Hij/zij geeft de docent feedback op de les, maar ook over de didactiek, gebruik van ICT etc. Zij zien ook de veranderingen die docenten daarvan doorvoeren

De school vindt het welbevinden van leerlingen erg belangrijk, dat zie je terug in de ingeplande lessen rondom physical health, emotional health, social health en spiritual health. Waarbij die laatste niet zo zweverig is als die klinkt: het gaat ook om het bewustzijn van de omgeving waarin je leeft, het waarnemen van het laagje ijs op de bomen etc. Deze lessen (1 uur per week, ik dacht in jaar 8 t/m 10) vinden plaats in lessen of alleen jongens of alleen meisjes. Ouders worden betrokken door hen ook workshops hierover aan te bieden. Workshops die goed bezocht worden en waarin ze ook laten zien hoe zij met de leerlingen hier mee bezig zijn en hoe ouders daarin kunnen ondersteunen.

Docenten hebben drie uur per week naast hun lessen in hun rooster staan voor

  • teamvergadering
  • sectievergadering
  • professionalisering

Die laatste heeft wel een interessant invulling.

Een derde deel van het jaar geef je in dat uur extra ondersteuning aan zorgbehoevende leerling/leerlingen.

Een derde deel ga je met een aantal collega’s van verschillende vakken in drietallen met een onderwerp aan de slag. Meestal zijn dat leerstrategieën zoals spaced practice, retrieval practices etc. Vanuit de verschillende vakken, onderzoek je de theorie en pas je dat in je lessen toe, je reflecteert en leert met elkaar.

Het laatste derde deel van het jaar wordt gewerkt aan een persoonlijk leerdoel, meestal vakgericht onderzoek of ontwikkeling van eigen vaardigheden.

Dat laatste wordt ook jaarlijks besproken in functioneringsgesprekken en daar zit dan ook wat verantwoording aan vast.

Tijdens het bezoek borrelt het in me op dat het ook voor leerlingen ontzettend verrijkend kan zijn om scholen te bezoeken die zo anders zijn, dan wij wij gewend zijn in Nederland. Vanavond bij de borrel maar eens met collega Boris verder over bomen.

Nog wat sfeer beelden van o.a. het wiskunde lokaal:

Met dank aan @Mathpaul voor redactionele opmerkingen!